• محمد يزدي

  • نام پدر :علي

    شهر محل سکونت :تهران

    درجه علمی :اجتهاد

    مذهب : تشيع

    ملیت : ايراني

    تخصص :

  • مقدمات
    بيشتر مقدمات: شيخ علي يزدي (پدر)
    سطح
    نجف‌آبادي، فقيه، اديب، طباطبايي (اصفهان)
    لاكاني، حسين بدلا و زاهدي (قم)
    كفايه: شيخ مرتضي حائري، سيد شهاب‌الدين مرعشي نجفي (قم)
    سيد محمدباقر سلطاني طباطبايي (قم)
    تفسير: علامه طباطبايي
    اخلاق: امام خميني، فريد اراكي
    خارج فقه و اصول
    سيد حسين بروجردي
    محمدعلي اراكي
    ميرزا هاشم آملي
    عباسعلي شاهرودي
    امام خميني)


  • آثار مرتبط:
  • نمايندگي مجلس خبرگان قانون اساسي
    نمايندگي مجلس شوراي اسلامي در دو دوره متوالي؛ دوره اول از قم و دوره دوم از تهران
    رياست دادگاه اسلامي قم
    رياست دفتر امام
    عضويت در شوراي نگهبان
    عضويت در شوراي بازنگري قانون اساسي در سال 1368 خورشيدي، با حكم امام راحل(ره)
    رياست قوه قضائيه از 1368 تا 1378
    نمايندگي رؤساي سه قوه در هيئت سه نفره حلّ اختلاف بين مرحوم رجايي و بني‌صدر
    نمايندگي مجلس خبرگان، دوره دوم از حوزه تهران تاكنون
    عضو كميسيون اصل 110 و 111، و در اجلاس پيش از اين دوره كه در قم برگزار شد، به عنوان عضو كميسيون تحقيق نيز انتخاب شد و بيشتر جلسات آن در تهران تشكيل مي‌شد.
    در كميسيون 110 و 111 عضو و در كميسيون تحقيق نايب رئيس بود.)

    فعاليتها:
    تدريس
    تبليغ
    سخنراني عليه رژيم ستم‌شاهي
    مبارزه عليه رژيم با چاپ و تكثير اعلاميه امام
    سخنراني‌هاي افشاگرانه
    تحريك مردم و جوانان
    دستگير و زنداني شدن و تبعيد از سوي ساواك
    همراهي با امام در همه مراحل مبارزه
    عضو گروه استقبال از امام
    سفر به شهرهاي مختلف و آگاه ساختن مردم از جنايات پهلوي و لزوم مبارزه با اين رژيم)
  • مقالات:
    1. عنوان «انسان‌شناسي»، مجله حكمت
    2. جزوه‌هايي به نام «بشر و خداشناسي»
    3. «گمشده شما»
    4. «پاسخ تهمت‌هاي مردوخ»
    5. «حسين بن علي را بهتر بشناسيم»
    6. «فقه القرآن»
    7. «اسس الايمان في القرآن»
    8. «نبد من المعارف»
    9. «شرح قانون اساسي»
    10. مقالاتي با عنوان: «در قانون اساسي» مجله نور علم
    11. تفسير سوره حمد؛
    12. الولاده الاصطناعيه للانسان؛
    13. حكم التماثيل من الذي بيده سهم الامام؟؛
    14. رساله في القسامه.
  • اساتيد
  • امام خميني
    آيت‌الله بروجردي
    آيت‌الله اراكي
    آيت‌الله آملي
    آيت‌الله شاهرودي
    علامه طباطبايي
    سيد شهاب‌الدين مرعشي
    سيد محمدباقر سلطاني
    شيخ علي يزدي (پدر)
    آيت‌الله لاكاني
    حسين بدلا
    زاهدي
    شيخ مرتضي حائري
    نجف‌آبادي
    فقيه
    اديب

  • آيت‌الله محمد يزدي در سال 1310 خورشيدي برابر با 1350 هـ .ق در خانواده‌اي اهل علم و تقوا به دنيا آمد. پدرش شيخ علي فرزند شيخ محمدعلي است كه حدود يكصد سال پيش ـ در زماني كه اصفهان حوزه علميه معروفي تحت رياست‌ آقا نجفي داشت ـ در زمان حاكميّت ظلّ السلطان پسر ناصرالدين شاه، از يزد به اصفهان آمد و در زمان كوتاهي به درجات بالاي علمي رسيد و از سوي آن عالم بزرگ، مأمور بحث و مناظره با كشيش‌هاي ارامنه جلفاي اصفهان شد.آيت‌الله يزدي، پس از فراگيري خواندن و نوشتن در مكتب‌خانه، مقدمات حوزوي را نزد پدرش آموخت و سپس در مدرسه كاسه‌گران دروس بعدي را پشت سر نهاد. ايشان سپس رهسپار حوزه علميه قم شد و ادامه دوره سطح را از محضر حضرات آيات: سيد حسين بُدلا، شيخ ابوالفضل زاهدي، شيخ مرتضي حائري يزدي، سيد شهاب‌الدين مرعشي نجفي، سيد محمدباقر سلطاني طباطبايي فرا گرفت. آيت‌الله يزدي پس از آن در درس خارج آيات عظام: سيد حسين بروجردي، محمدعلي اراكي، ميرزا هاشم آملي، عباسعلي شاهرودي و حضرت امام شركت كرد و مدارج علمي را پيمود. نقش اساتيد اخلاق و درس‌هاي اخلاقي كه در شب‌هاي جمعه در حوزه معمول بود، تأثير فراواني در شكل‌گيري شخصيت آيت‌الله يزدي داشت؛ ايشان همچنين ضمن تحصيل، از فعاليت‌هاي فرهنگي غافل نبود و به تدريس و تأليف مي‌پرداخت.اولين اثر قلمي وي مقالاتي كه بود در مجله حكمت، تحت عنوان «انسان‌شناسي» چاپ و منتشر شد. در حوزه قم و جوّ حاكم بر آن و به خصوص جريان‌هاي سياسي و نقش مراجع و فدائيان اسلام در اين حوادث و نهضت ملي شدن صنعت نفت و كودتاي 28 مرداد و مسائل ديگر موجب علاقه و اشتياق وي به پي‌گيري مسائل سياسي گرديد. آيت‌الله يزدي پيش از پيروزي انقلاب در شهرهاي مختلف به سخنراني‌هاي روشنگرانه مي‌پرداخت. اين مسئله مبتني بر طرح خاص حضرت امام بود كه بر اساس آن عصرهاي جمعه جلساتي از سوي علما برقرار شود و از قم نيز كساني در اين جلسات شركت و آنها را اداره كنند. در ميان طلاب و شاگردان امام كه در اين جلسه شركت داشتند. آيت‌الله يزدي نيز سفرهاي متعدي به شهرهاي دور و نزديك انجام داد و در آن شهرها، ضمن اداره آن جلسات با علماي محترم شهر تماس مي‌گرفت و مسائل مبارزاتي را بر حسب روحيّه و حالات آنان، برايشان مطرح مي‌كرد. يكي از اين جلسات، جلسه معروف مسجد امام حسن عسكري(ع) در قم بود كه هر يك از آقايان ده شب آن را اداره مي‌كرد. به وي تكليف شد كه به جاي ده شب، بيست شب منبر برود. عنوان بحث‌هاي او «انقلاب‌هاي تاريك و رونش» بود. ارتباط آيت‌الله يزدي با حضرت امام(ره) از شركت در بحث اصول ايشان در مسجد سلماسي آغاز شد. پس از پايان درس سؤال‌ها و اشكال‌ها پرسيده و به مسائل مبارزاتي و وظايف افراد در بخش‌هاي مختلف اشاره مي‌شد. اين ارتباط ميان وي و امام تا پايان عمر امام برقرار و رو به افزايش بود.آيت‌الله يزدي معتقد بود بايد در منبرها در ايام تبليغي محرم، صفر، فاطميّه و ماه مبارك رمضان به نام امام تصريح و مسائل انقلابي را مطرح نمود. ازاين‌رو، هر جا منبر مي‌رفت با سخنان تند و تيز خود موجب برخورد و دستگيري و تعطيل كردن جلسه مي‌شد. وي در كنار اعضاي جامعه مدرسين با شركت در جلسات و اخذ تصميمات مقتضي و با صدور اعلاميه‌ها و اطلاعيه‌ها، همواره در مسير انقلاب حركت مي‌كرد. او بارها به هنگام سخنراني در قم و شهرستان‌ها دستگير شد كه دستگيري بعد از منبر 21 رمضان در مسجد جامع قم و بعد از سخنراني در منزل آيت‌الله سيد محمدرضا گلپايگاني در روزي كه شهر در آتش و دود و گاز اشك‌آور بود، قابل اشاره است. ايشان در راه مبارزه از تبعيد و زندان هراس به خود راه نداد و بارها رنج تبعيد و زندان را به جان خريد.ايشان در طول مبارزه به كنگان، بوشهر، اسلام آباد و رودآباد تبعيد شد و در آن زمان نيز دست از فعاليت بر ضد رژيم برنداشت. وي در اين مدت بارها دور از چشم مأموران به تهران مي‌رفت و طبق شرايط زمان، تبليغات لازم را انجام مي‌داد. از ديگر فعاليت‌هاي وي مبارزات مخفي بود كه به ارتباط با مبارزان اصيل در قم و مبارزان شهرستاني و تشكيل جلسات و گروه‌هاي فرهنگي، سياسي و نظامي مربوط مي‌شود؛ جلسات فراواني به طور رسمي، نيمه رسمي و خصوصي در مكان‌هاي مختلف ـ حتي در زيرزمين‌هاي منزل دوستان ـ تشكيل مي‌شد و نام آن را مبارزات زيرزميني گذاشته بودند كه در آن اعلاميه‌هاي حضرت امام را چاپ و تكثير و به شهرستان‌ها ارسال مي‌كردند. يكي ديگر از كارهاي قابل ذكر، پناه دادن به سربازان فراري بود كه پس از دستور امام و قبل از پيروزي انقلاب، از ارتش طاغوتي گريخته و به مردم مي‌پيوستند. در آن شرايط منزل وي پناهگاه اين افراد بود و با آنكه امكانات لازم را نداشت، مركزي براي انقلابيون بود. پس از پيروزي انقلاب اسلامي مسئوليت ستاد استقبال از امام در قم و ترتيب جايگاه براي ديدارهاي امام در فيضيه، بر عهده آيت‌الله يزدي بود. به دليل اينكه منزل شخصي امام مناسب ملاقات‌ها نبود، ايشان منزل خود را براي اقامت امام در اختيار آن حضرت قرار داد. آيت‌الله يزدي پس از پيروزي انقلاب به حكم امام رياست دادگاه انقلاب اسلامي قم را بر عهده داشت. وي همچنين عضو شوراي رياست دفتر امام نيز بود.