• ميرزا جوادآقا تبريزي

  • نام پدر :علي

    شهر محل سکونت :قم

    درجه علمی :مجتهد

    مذهب : تشيع

    ملیت : ايراني

    تخصص :

  • تحصيلات حوزوي:
    مقدمات:
    ادبيات عرب، 4 سال، مدرسه طالبيه تبريز
    توضيح: نام استادان اين دوره در زندگي نامه نيامده است.
    سطح:
    فقه و اصول، تبريز
    فقه و اصول، قم
    توضيح: نام استادان و زمان تحصيل، مشخص نيست.
    خارج فقه و اصول:
    سيد حسين بروجردي، فقه و اصول، 7 سال، قم
    سيد محمد حجّت، فقه و اصول، 4 سال، قم
    آقا رضي زنوزي تبريزي، فقه، 4 سال، قم
    سيد ابوالقاسم خويي، فقه و اصول، 9سال، نجف اشرف
    سيد عبدالهادي شيرازي، فقه و اصول، نجف اشرف
    حكمت، فلسفه و كلام: فلسفه، اسفار و منظومه، قم)


  • آثار مرتبط:
    1 ـ كتاب گنجينه دانشمندان، جلد8، صص 136 ـ 137.
    2 ـ كتاب خاطراتي از آيينه اخلاق، مرتضي عطايي، فارسي، نشر الفه، 1378 ه.ش، همه كتاب
    3 ـ كتاب آشنايي با ستارگان هدايت و مراجع تقليد شيعه، زندگي نامه معظم له، صص 43 ـ 52.
    4 ـ كتاب النجف الاشرف، ج 12، (مراجع نجف)
    5 ـ زندگي نامه معظم له، دفتر معظم له، صص 1 ـ 12.
    6 ـ كتاب نگاهي به زندگي حضرت آيت اللّه العظمي تبريزي، حسين آوردي.
    7 ـ نوار مصاحبه با حجت الاسلام وحيد پور(شاگرد معظم له).
  • )

    فعاليتها:
    1 ـ تبليغ آموزه هاي اسلامي، مناطق گوناگون عراق به ويژه كركوك
    2 ـ ساخت چند مسجد در مناطق سنّي نشين براي شيعيان كركوك.
    3 ـ ساخت درمانگاه بقية اللّه الاعظم (عج)، قم
    4 ـ كمك به محرومان و طلاب نيازمند
    5 ـ امام جماعت، حسينيه ارك، قم
    6 ـ پشتيباني از جبهه هاي جنگ تحميلي)
  • 1 ـ اساس القضاء و الشهادات، فقه و حقوق اسلامي، عربي.
    2 ـ اساس الحدود و التعزيرات، فقه و حقوق جزا، عربي.
    3 ـ رساله توضيح المسائل، فارسي.
    4 ـ مناسك حج، احكام حج، فارسي.
    5 ـ عبقات ولائيّه، محاضرات آيت اللّه تبريزي و آيت اللّه وحيد خراساني، عربي.
    6 ـ صراط النجاة، احكام فقهي، عربي، 3 جلد.
    7 ـ القصاص، احكام قصاص، عربي .
    8 ـ استفتائات، احكام، فارسي.
    9 ـ منهاج الصالحين، مجموعه فتاواي معظم له، عربي.
    10 ـ ارشاد الطالب، تعليقه بر مكاسب محرمه، شيخ انصاري ، 4 جلد.
    11 ـ طبقات الرجال.
    12 ـ مسائل منتخبة.
    13 ـ الحدود، احكام حدود، عربي.
    14 ـ كتاب في علم الاصول.
    15 ـ كتاب في علم الفقه.
    16 ـ شرح كفاية الاصول، آخوند خراساني.
    رساله و مقاله:
    1 ـ رساله توضيح المسائل، فارسي.
    2 ـ رسالة المختصرة، نصوص صحيحه بر امامت اثني عشر، عربي.
    حاشيه، پاورقي، تعليقه و مقدمه:
    1 ـ حاشيه بر عروة الوثقي
    2 ـ حاشيه بر وسيله، آيت اللّه سيد ابوالحسن اصفهاني
  • اساتيد

  • آيت اللّه العظمي حاج شيخ جواد تبريزي در سال 1305 ه. ش برابر با 1345 ه. ق در شهر تبريز، ديده به جهان گشود. پدرش، حاج علي تبريزي از بازرگانان متدين و نيكوكار تبريز و مادرش، بانو فاطمه سلطان علويه نيز زني پرهيزگار از خاندان سادات بود.وي تحصيلات علوم جديد را در تبريز به پايان رساند و به دليل هوش و استعداد سرشاري كه داشت، آموزگارانش مي خواستند وي را به رشته اي تخصصي هدايت كنند. با اين حال، علاقه  فراوان او به آموزه هاي مكتب اهل بيت عليهم السلام، او را به سوي فراگيري علوم حوزوي كشاند. آيت­الله تبريزي در 18 سالگي، وارد مدرسه علميه  طالبيه  تبريز شد و مقدمات و بخشي از سطح را در آن جا آموخت. سپس در سال 1327 ه.ش براي ادامه  تحصيل، وارد حوزه علميه  قم گرديد و دروس سطح را در آن جا به پايان رساند. آن گاه از دروس خارج فقه و اصول آيات عظام: سيد محمد حجّت كوه كمره­اي وسيد حسين  بروجردي  بهره مند گرديد. وي هم زمان با تحصيل، به تدريس پرداخت و در شمار استادان به نام حوزه در آمد. هم چنين از سوي آيت اللّه  بروجردي  به عنوان ممتحن حوزه انتخاب شد. آيت الله تبريزي به دليل علاقه فراوان به فراگيري دانش تصميم داشت به حوزه  علميه  نجف برود، ولي فقر مالي، مانع از آن بود. سرانجام پس از 5 سال اقامت در قم، بازرگاني نيكوكار، وسيله  سفر وي به نجف را فراهم كرد و ايشان در سال 1332 ه.ش، رهسپار نجف اشرف گرديد. در آن جا از دروس خارج فقه و اصول آيات عظام: سيد ابوالقاسم خويي و سيد عبدالهادي شيرازي  بهره برد و به درجه  اجتهاد رسيد.وي بيشترين بهره علمي را از محضر آيت اللّه  خويي  برده است و يكي از شاگردان برجسته  آن مرجع سترگ به شمار مي رفت. هم چنين به عنوان يكي از مشاوران و اعضاي دفتر استفتائات معظم له، هميشه مورد توجه و عنايت ويژه  ايشان بود.آيت الله تبريزي از آغاز ورود به نجف، ضمن فراگيري دانش به تدريس،  پژوهش و نگارش نيز پرداخت. وي تدريس مكاسب و كفايه را در مسجد «خضراء» و «عمران»، آغاز كرد و حلقه  درس ايشان روز به روز گسترش مي يافت. پس از درگذشت آيت اللّه سيد محسن  حكيم ، به تدريس دروس خارج فقه و اصول روي آورد و شاگردان بي شماري را پرورش داد. او در برخي ايام سال، براي تبليغ احكام ديني به مناطق گوناگون عراق سفر مي كرد و گفتار و كردار متينش در گسترش انديشه هاي ناب اسلامي نقش بسزايي داشت، به گونه اي كه مي توان ادّعا كرد ايشان مكتب تشيع را در منطقه اي از كركوك عراق، پايه گذاري كرده است.اين فقيه فرزانه درسال 1355 ه.ش، هنگام بازگشت از زيارت حضرت سيدالشهداء (ع) به نجف، به دست رژيم بعث عراق دستگير و به ايران فرستاده شد. وي با ورود به ايران، فعاليت هاي علمي خود را در حوزه  علميه  قم از سرگرفت.و حوزه درس خارج از فقه ايشان كه در مسجد اعظم قم برگزار مي گرديد يكي از پر رونق ترين درس هاي حوزه  علميه به شمار مي رفت. اين عالم سترگ تمام زندگي اش را به تدريس و تأليف گذراند وبدون فوت وقت وبا گذشت از رفاه زندگي ،چه در ايام تعطيل و چه در ايام تحصيل ، به تأليف ، بحث ومذاكره علمي وتربيت شاگرد همت گماشت.ايشان در مقابل كژي ها وسخنان باطل مي ايستاد و بدون ملاحظه احدي ، موضع گيري واز ارزش ها و مباني تشيع سر سختانه حمايت مي كرد.آيت الله  العظمي تبريزي در شمار هفت مرجع تقليد جهان تشيع بود كه مرجعيت ايشان از سوي جامعه مدرسين حوزه علميه ي قم تأئيد و اعلام گرديد .آيت الله شيخ جواد تبريزي سر انجام در28 شوال  1427 ق برابر با 29 آبان 1385 ش در 82 سالگي دعوت حق را لبيك گفت و پس از تشييعي با شكوه و مييليوني ، ونماز آيت الله حسين وحيد خراساني در مسجد بالا سر حرم حضرت معصومه (س) به خاك سپرده شد.