• محمد نهاوندي

  • نام پدر :عبدالرحيم

    شهر محل سکونت :----

    درجه علمی :

    مذهب : شيعه

    ملیت :

    تخصص :

  • مقدمات
    آيت‌الله شيخ حسن نهاوندي
    سطح
    آيت‌آلله شيخ حسن نهاوندي
    خارج فقه و اصول
    آيت‌الله شيخ حسنعلي تهراني
    آيت‌‌الله شيخ اسماعيل تزشيزي
    آيت‌الله مير سيد علي حائري يزدي
    آخوند ملا محمدكاظم خراساني
    آيت‌الله سيد محمدكاظم طباطبايي يزدي
    سيد اسماعيل صدر اصفهاني
    ميرزا حسين خليلي شيخ عبدالله مازندراني
    اخلاق: ميرزا محمدتقي شيرازي)


  • آثار مرتبط:
  • استاد حوزه
    مرجعيت)

    فعاليتها:
    زمامدار امور شرعي در مشهد
    رسيدگي به حل مشكلات مردم
    تبليغ و ارشاد
    اقامه نماز جماعت)
  • 1.نفحات الرحمان في تفسير القرآن
    2.ضياء الابصار في مباحث الخيار
    3.حاشيه بر كتاب الصلاة شيخ عبدالكريم حائري
    4.خلل الصلاة
    5.زبدة المصائب
  • اساتيد
  • آخوند ملا محمدكاظم خراساني
    سيد محمدكاظم طباطبايي يزدي
    سيد اسماعيل صدر اصفهاني
    ميرزا حسين خليلي
    شيخ عبدالله مازندراني
    شيخ حسنعلي تهراني
    ميرزا محمدتقي شيرازي
    شيخ اسماعيل تزشيزي
    شيخ حسن نهاوندي

  • آيت‌الله شيخ محمد نهاوندي، از علماي وارسته و اساتيد برجسته خراسان در سال 1251 خورشيدي برابر با 1291 هـ .ق در خانواده‌اي فقيه، در نجف اشرف ديده به جهان گشود. چهار ساله بود كه به همراه والد ارجمندش علامه ميرزا عبدالرحيم نهاوندي كه از شاگردان ممتاز صاحب جواهر و از برجستگان علم و تقوا در عصر خود بود، به ايران بازگشت. ‌ ‌شيخ محمد، در سنين نوجواني پدر را از دست داد و از آن پس، تحت سرپرستي برادر بزرگش، آيت‌الله شيخ محمدحسن نهاوندي قرار گرفت. وي در همان سال به تحصيل علوم ديني روي آورد. وي ابتدا در محضر برادرش شيخ حسن نهاوندي و اساتيد وقت تهران، به فراگيري فقه، اصول و حكمت پرداخت. سپس در سال 1317 هـ .ق به همراه برادر به مشهد مقدس رفت و از محضر فرزانگان حوزه علميه خراسان از جمله آيات عظام شيخ حسنعلي تهراني، شيخ اسماعيل ترشيزي و مير سيد علي حائري يزدي بهره‌هاي علمي و اخلاقي فراوان برد. چندي بعد، در حالي كه اجتهادش مورد تأييد اساتيد قرار گرفته بود، بار سفر بسته و راهي عتبات عاليات شد. وي نخست در جوار مرقد نوراني حضرت سيدالشهدا(ع) در كربلا اقامت كرد و از حوزه درسي آيت‌الله سيد اسماعيل صدر اصفهاني بهره برد. سپس به نجف اشرف هجرت كرد و سال‌ها از اساتيد برجسته به‌ويژه آخوند ملا محمدكاظم خراساني و سيد محمدكاظم طباطبايي يزدي، سيد اسماعيل صدر اصفهاني، ميرزا حسين خليلي و شيخ عبدالله مازندراني استفاده كرد تا آنجا كه از شاگردان بنام حوزه درسي آخوند شد.اين عالم رباني پس از طي مراحل والاي علمي و كمالات اخلاقي، به علت كسالت و سكته قلبي برادرش به مشهد بازگشت و در آن شهر مقدس ساكن شد. آيت‌الله نهاوندي پس از ارتحال برادرش زمام امور شرعي را عهده‌دار شد و به تدريس و تربيت طلاب و فضلا همت گماشت. ايشان به حل مشكلات مردم نيز عنايت ويژه داشت و ساعتي از وقت خود را به اين امر اختصاص داده بود. آيت‌الله نهاوندي در تهذيب نفس و خودسازي نيز گام‌هاي بلندي برداشته بود و انساني متواضع و فروتن بود. زندگي خود را در كمال سادگي سپري كرد. ايشان توجه و عنايت خاصي به قرآن داشت و حافظ قرآن بود. اين عالم فرزانه بخشي از عمر پربركت خود را صرف نگارش تفسير قرآن كرد. تفسير كامل نفحات الرحمان في تفسير القرآن در چهار جلد، حاصل تلاش و كوشش مجدانه و مشتاقانه ايشان در مدت هفت سال است.آيت‌الله نهاوندي افزون بر مقام علمي و وارستگي اخلاقي، ذوق شعر نيز داشت و تجلي تخلص مي‌كرد. اشعار فارسي و عربي او سبكي روان و ساده همراه با مضامين پرمحتوا و قافيه‌اي موزون داشت. ايشان در رثاي ائمه معصومين(ع) به سرودن مصيبت‌نامه‌اي به نام زبدةالمصائب پرداخت كه بيانگر عشق و شيدايي آن عالم دل‌سوخته است. آيت‌الله نهاوندي از شاهدان عيني به توپ بسته شدن حرم مطهر رضوي(ع) در سال 1330 هـ .ق توسط قواي متجاوز روس بود. آيت‌الله نهاوندي سرانجام، پس از پنجاه سال تلاش علمي و نشر و ترويج معارف اسلامي در سال 1331 خورشيدي برابر با 25 ربيع‌الثاني 1371 هـ .ق در 80 سالگي دار فاني را وداع گفت و در دارالضيافه حرم مطهر امام رضا(ع) به خاك سپرده شد.