• محمدباقر زنجاني

  • نام پدر :محمد مهدي

    شهر محل سکونت :----

    درجه علمی :

    مذهب : شيعه

    ملیت : ايراني

    تخصص :

  • مقدمات
    محمدحسن زنجاني (برادر)
    سطح
    زين‌العابدين عابدي
    خارج فقه و اصول
    آيت‌الله عبدالكريم خوئيني زنجاني
    ميرزا ابراهيم حكمي زنجاني
    زين‌العابدين عابدي زنجاني
    ميرزا حسين نائيني
    سيد ضياء‌الدين عراقي
    ابوالحسن موسوي اصفهاني
    اسماعيل غروي محلاتي
    محمدحسين غروي نائيني
    ميرزا محمدتقي شيرازي)


  • آثار مرتبط:
  • استاد حوزه)

    فعاليتها:
    تدريس علوم ديني
    اقامه جماعت
    تبليغ و ارشاد)
  • 1.تنقيح القواعد
    2.حاشيه بر فرائد الاصول
    3.حاشيه بر كفاية الاصول
    4.كتابي در حكمت و فلسفه
    5.تقريرات اصول و فقه ميرزاي نائيني
  • اساتيد
  • ميرزا محمدتقي شيرازي
    سيد محمدحسين غروي نائيني
    سيد ضياءالدين عراقي
    ميرزا حسين نائيني
    ابوالحسن موسوي اصفهاني
    زين‌العابدين عابدي زنجاني
    ميرزا ابراهيم حكمي زنجاني
    عبدالكريم خوئيني زنجاني
    محمدحسن زنجاني

  • آيت‌الله محمدباقر زنجاني از مفاخر علميه نجف اشرف، در سال 1272 خورشيدي برابر با 1312 هـ .ق، در خانواده‌اي متدين در زنجان متولد شد. پدرش محمدمهدي كه از تجار بافضيلت بود، به سبب علاقه به علما، فرزندش را به تحصيل علوم ديني تشويق و مقدمات تحصيل او را فراهم كرد. محمدباقر نيز با غنيمت شمردن حمايت پدر و علاقه‌اي كه به تحصيل دروس حوزوي داشت، پس از فراگرفتن دروس رايج در مكتب‌خانه، به محضر بزرگان و اساتيد حوزه علميه زنجان راه يافت. وي سالياني چند، با جديت از خرمن علم و كمال حضرات: محمدحسن زنجاني، عبدالكريم خوئيني زنجاني، ميرزا ابراهيم حكمي زنجاني، زين‌العابدين عابدي بهره‌مند شد. در زماني نه‌چندان طولاني، تلاش خالصانه اين شاگرد مكتب امام صادق(ع) به بار نشست و در جواني در شمار مدرسان مشهور زنجان قرار گرفت. ‌ ‌اين محقق جوان، در حالي كه كتب سطح عالي را تدريس مي‌كرد، پس از درگذشت پدرش براي زيارت و ادامه تحصيل، عازم عتبات عاليات شد. ايشان نخست به حوزه درس فقيه محقق و مجاهد، آيت‌الله‌ ميرزا محمدتقي شيرازي در كربلا پيوست و تا زمان رحلت آن استاد بزرگ، از درس فقه ايشان بهره‌ برد. سپس به نجف اشرف رفت و در محافل علمي آيات عظام ميرزا محمدتقي شيرازي، محمدحسين غروي، ميرزاي نائيني، سيد ضياء‌الدين عراقي، ابوالحسن موسوي اصفهاني و اسماعيل غروي محلاتي حاضر شد و در شمار شاگردان ممتاز آن استاد بزرگ، جاي گرفت.اين فقيه انديشمند، اصول و قواعد فقهيه را در دوره‌هاي متعدد، تدريس كرد. ايشان نظريات استادش، آيت‌الله ميرزاي نائيني را بسيار واضح براي شاگردانش بيان مي‌كرد. نوشته‌اند در حلقه درسش حدود چهل طلبه محقق و فاضل شركت مي‌كردند كه گويي تك‌تك آنان را براي ميرزا انتخاب كرده بودند. ايشان به شاگردانش علاقه بسياري داشت. اين فقيه فرزانه، بخش عمده‌اي از عمر پربركتش را به تدريس و تأليف گذراند و صدها مجتهد، فاضل، نويسنده و استاد در حوزه درسش پرورش يافتند. از ايشان بيش از 40 اثر بر جا مانده است. ميرزا باقر زنجاني، با وجود اينكه در ميان اعاظم نجف اشرف جايگاه ويژه‌اي داشت و از مراجع زمان خود زودتر به تدريس خارج فقه و اصول پرداخته بود، هيچ‌گاه زير بار مسؤليت مرجعيت نرفت و اجازه انتشار رساله را نداد. زهد و پارسايي، زندگي آن عالم متقي را صفا و نورانيتي خاص بخشيده بود. وي تا اواخر عمر خانه‌اي از خود نداشت. ايشان در سال 1348 خورشيدي به ديدار امام در نجف رفت و از نزديك با مباني علمي امام خميني و شيوه مبارزه ايشان آشنا و بسيار به امام علاقه‌مند شد. آيت‌الله ميرزا محمدباقر زنجاني سرانجام در سال 1354 خورشيدي برابر با ماه رمضان سال 1394 هـ .ق دار فاني را وداع گفت و در حرم مطهر علوي مقبره شيخ‌الشريعه اصفهاني، به خاك سپرده شد.