• محمد رحمتي سيرجاني

  • نام پدر :عبدالله

    شهر محل سکونت :قم

    درجه علمی :خارج فقه و اصول

    مذهب : شيعه

    ملیت : ايراني

    تخصص :

  • مقدمات
    جامع المقدمات، شيخ علي مفيدي سيرجاني
    سطح
    كفايه الاصول، ميرزا علي مهرابي
    رسائل، شيخ علي اصغر صالحي
    خارج فقه و اصول
    سيد محمود شاهرودي
    سيد يحيي مدرس يزدي
    سيد ميرزا حسن بجنوردي
    سيد حسين حمامي
    سيد محسن حكيم
    سيد ابوالقاسم خويي
    فلسفه و حكمت
    سيد عبدالاعلي سبزواري
    شيخ صدرا بادكوبه¬اي
    شيخ محمدرضا مظفر)


  • آثار مرتبط:
  • استاد حوزه)

    فعاليتها:
    تدريس علوم ديني
    اقامه نماز جماعت)
  • . رساله توضيح المسائل؛
    2.حج و عمره، شامل تحقيقاتي دامنه دار در حج و اسرار آن و احكام مناسك و زيارات؛
    3. مناسك حج؛
    4. انجاز العدات في احوال السادات به زبان فارسي؛
    5. پرتو عنايات: در بيان احكام حدود ، قصاص و ديات؛
    6. الحدود و التعزيرات، 2 جلد؛
    7. انجاز العدات في احكام الديات، 2 جلد؛
    8. القصاص، 2 جلد؛
    تأليفات مخطوط:
    1. دوره تقريبا كاملي از بحث اصول آيت الله العظمي سيد محمود شاهرودي (قدس سره)؛
    2. بيشتر ابواب نماز؛
    3. قسمت عمده اي از مباحث حج؛
    4. قسمتي از بحث هاي نگاه تقرير بحث استاد علامه سيد محسن حكيم (قدس سره)؛
    5. حاشيه بر عروه كه كامل نيست؛
    6. حاشيه بر منهاج التاسكين علامه حكيم؛
    7. كتاب طهارت؛
  • اساتيد
  • سيد محمود شاهرودي
    سيد ابوالقاسم خويي
    سيد حسين حمامي
    سيد يحيي مدرسي يزدي
    شيخ علي اصغر صالحي
    ميرزا علي مهرابي
    شيخ علي مفيدي سيرجاني
    سيد ميرزا حسن بجنوردي
    سيد محسن حكيم
    سيد عبدالاعلي سبزواري
    شيخ صدرا بادكوبه اي
    شيخ محمدرضا مظفر

  • آيت الله شيخ محمد رحمتي سيرجاني در سال 1307 ه.ش برابر با سال 1347 ه. ق در خانواده اي متدين درسيرجان ديده به جهان گشود. پدربزرگوارش عبدالله رحمتي از مؤمنين و متدينين شهر بود ايشان در سايه تربيت و تعليمات پدر بزرگوارش و عنايات خاصه باريتعالي در همان سنين كم، مقيد به احكام الهي و متخلق به اخلاق نيكو بود.

    يكي از ويژگي هاي بارز اين بزرگوار هوش و استعداد سرشارش بود كه به همين دليل ثقه الاسلام سيد حسين احسائي از علماي سيرجان با مشاهده اين استعداد، ايشان را به گام نهادن در راه كسب علم دين تشويق مي نمايد. وي نيز با وجود فشارها و مشكلات ناشي از روحاني ستيزي كه در دوران رضاشاه پديد آمده بود،  اين دعوت را اجابت كرد و در سال 1322 هـ . ش شروع به تحصيل علوم ديني كرد.

    شيخ محمد پس از آن كه بخشي از كتاب «النموذج» را خواند با استاد بزرگ آيت الله حاج شيخ علي مفيدي سيرجاني (موسس حوزه علميه سيرجان) آشنا شد و نزد ايشان به ادامه تحصيل پرداخت. در همين حين كتاب الفي ابن مالك را كه مشتمل بر هزار بيت شعر در صرف و نحو عربي است را به طور كامل حفظ كرد. وي براي ادامه تحصيلات خويش به كرمان رفت و بيشتر جزء اول از كتاب كفايه الاصول و بيشتر كتاب بيع شيخ انصاري  را نزد آيت الله حاج ميرزا علي مهرابي آموخت و رسائل شيخ انصاري را به صورت بحث خارج نزد آيت‌الله‌ شيخ علي اصغر صالحي (موسس حوزه علميه كرمان) فرا گرفت.

    ايام تحصيل آيت الله رحمتي در كرمان با سختي هاي فراواني همراه بود و گاه مي شد كه مدت سه روز را با يك نان مي گذراند، اما ايشان با تلاش پيگير و در سايه الطاف و عنايات امام زمان (عج الله تعالي فرجه الشريف) پله هاي ترقي را يكي پس از ديگري طي كرد و آماده ورود به سطوح عاليه تحصيل شد.

    وي پس از چند سال اقامت در كرمان به منظور دستيابي به چشمه زلال معارف اهل بيت (عليهم السلام)توفيق مهاجرت به نجف اشرف در سال 1328 هـ . ش را يافت. در درس و بحث آيات عظام سيد محمود شاهرودي ، سيد يحيي مدرسي يزدي ، سيد ميرزا حسن بجنوردي ، سيد حسين حمامي ، سيد محسن حكيم و سيد ابوالقاسم خوئي شركت كرد.

    دوران تحصيل ايشان در نجف اشرف با مرارت ها و مشقت هاي فراواني همراه بود. زندگي كردن در يك حجره با كمترين امكانات تأثيري در روند تحصيل ايشان نداشت. شدت علاقه وي به كسب علم به حدي بود كه شب هاي تابستان را تا صبح بيدار مي ماندند و به مطالعه مي پرداختند. تا اينكه پس از مدتي در درس و بحث از جمله زبده ترين شاگردان شدند. طوري كه يكي از اشكال كنندگان در درس آيت الله شاهرودي بودند و وي نيز عنايت خاصي نسبت به آيت الله رحمتي داشتند. وي همچنين فلسفه و حكمت را از محضر آيات سيد عبدالاعلي سبزواري ، شيخ صدرا بادكوبي و شيخ محمدرضا مظفر كسب فيض كرد.

    سپس در سال 1376 هـ . ق مقارن با سال 1336 هـ . ش پس از چند سال تلاش بي وقفه و خستگي ناپذير پيش از سي سالگي موفق به دريافت چهار اجازه اجتهاد از شدند. يكي از اجازات ايشان از محضر آيت الله سيد محمود شاهرودي صادر شده است، با توجه به اينكه ايشان در زمينه اعطاء اجازه اجتهاد در حوزه علميه نجف به «ذوالشهادتين» معروف بود و يعني آن چنان در امتحان اجتهاد سختگيري و دقت مي كرد كه اجازه اجتهاد از محضر ايشان ارزش دو اجازه اجتهاد از دو نفر ديگر را داشت. همچنين سه اجازه ديگر از محضر آيات سيد يحيي يزدي ، سيد ميرزا حسن بجنوردي و سيد حسين حمامي دريافت كرد. وي همچنين اجازه كتبي و شفاهي روايت حديث از آيت الله العظمي شيخ آقا بزرگ تهراني دارد.

    آيت الله رحمتي در طول سال هاي اقامت در نجف، همواره به تدريس در سطوح مختلف از ابتدايي تا عالي مشغول بود و طلاب زيادي نزد ايشان پرورش يافتند.

    ايشان اولين جلسات تدريس خارج را در سال هاي 49-1348 هـ . ش در نجف اشرف شروع كرد و پس از بازگشت به ايران و اقامت در قم در سال 1353 هـ . ش به تدريس ادامه داد و هم اكنون نيز مجلس درسشان در «حسينيه نجفيها» برقرار است و صدها تن از فضلا و علماي حوزه علميه قم از محضرشان كسب فيض مي كنند.