• محمد تقي جعفري

  • نام پدر :كريم

    شهر محل سکونت :تيران

    درجه علمی :اجتهاد

    مذهب : تشيع

    ملیت : ايراني

    تخصص :

  • تحصيلات حوزوي:
    * مقدمات:
    ميرزا علي اكبر اهري، سيوطي و مطول، تبريز مدرسه علميه طالبيّه؛
    سيد حسن شرابياني، ادبيات عرب، تبريز، مدرسه طالبيّه؛
    ميرزا ابوالفضل سرابي، ادبيات عرب، تبريز، مدرسه طالبيّه؛
    مير جعفر بخشايشي، ادبيات عرب، تبريز، مدرسه طالبيّه؛
    مير حجت ايرواني، ادبيات عرب، تبريز، مدرسه طالبيّه.
    * سطح:
    شيخ محمدرضا تنكابني، مكاسب و كفايه، تهران، مدرسه علميه مروي.
    * خارج فقه و اصول:
    شيخ كاظم شيرازي، خارج فقه، طهارت و مكاسب محرمه، نجف اشرف؛
    سيد ابوالقاسم خويي، خارج اصول، 2 دوره، 11 سال، نجف اشرف؛
    سيد محمود شاهرودي، خارج فقه ـ مكاسب محرمه و خيارات، نجف اشرف؛
    سيد محسن حكيم، خارج فقه، عروه، 5/1 سال، نجف اشرف؛
    سيد عبدالهادي شيرازي، خارج فقه، 1 سال، نجف اشرف؛
    سيد محمد هادي ميلاني، خارج فقه ـ كتاب اجاره، نجف اشرف.
    * حكمت، فلسفه كلام:
    علامه ميرزا مهدي آشتياني، فلسفه ومعارف، تهران، مدرسه مروي؛
    حكيم شيخ صدراي قفقازي، حكمت و فلسفه، نجف اشرف؛
    شيخ مرتضي طالقاني، حكمت، نجف اشرف.
    * عرفان:
    شيخ مرتضي طالقاني، عرفان و اخلاق، 5/1 سال نجف اشرف.)
  • 1 ـ آيت اللّه سيد محمد هادي ميلاني:
    «... نور چشم من، علامه گران قدر، حجت الاسلام و المسلمين حاج ميرزا محمد تقي جعفري دامت تأييداته، مدت زيادي از عمرش را در تحصيل معارف حقه الهي صرف در بالا بردن علوم ديني كوشش و اجتهاد كرد و در دروس فقه و اصول محققانه و موشكافانه حضور يافت. پس بحمدالله تعالي در علوم اسلامي به مرتبه اي نام دار و در اجتهاد به مقامي رفيع دست يافته است» (كيهان فرهنگي، ش، 1363).
    2 ـ علامه شهيد سيد محمد باقر صدر (ره)
    «... به پيشگاه برادر بزرگوار و پناه گاه آرزوها فقيه و اصولي، فيلسوف و متكلم، حجت الاسلام و المسلمين علامه شيخ محمد تقي جعفري ـ دام عزه ـ با شادماني، نامه ارجمندتان را زيارت كردم و با همه انديشه و عواطفم، آن را خواندم، چگونه آنرا اين چنين مشتاقانه نخوانم؟ در حالي كه آن پرتوي از نور كسي است كه با علم و فضل و نظريات و تحقيقاتي بر گيتي نور افشاني مي كند. من سپاس گزارم به خاطر اهتمام و لطف ارجمند شما درباره «كتاب اقتصادنا» و مي خواهم به برادر فاضل عبداللهي (سپهبدي) يادآور شوم كه: ايشان چگونه در انتظار اجازه من به سر بردي. پس از آن كه از محضر شريف حضرت عالي چنين اجازه اي صادر شده، مايلم اعلام كنم كه اجازه شما، اجازه من و اراده شما اراده من و پذيرش و رضايت شما پذيرش و رضاي من است. جانم به قربان تو برادرم! هيچ دليلي بر درنگ در اين كار پس از رضايت شما نيست.....».
    (شريعه خرد، كنگره نكوداشت منزلت علمي علامه، تابستان 1376).

    آثار مرتبط:
    1 ـ شريعه خرد، مجموعه مقالات انديشمندان درباره علامه جعفري، كنگره نكوداشت منزلت علمي استادجعفري، علي اكبر رشاد؛
    2 ـ تكاپوگر انديشه ها، زندگي نامه علامه جعفري، عبدا... نصري؛ (با مقدمه محمدرضا حكيمي)
    3 ـ چراغ فروزان، زندگي نامه و مبارزات سياسي علامه؛
    4 ـ ابن سيناي زمان، محمد رضا غياثي كرماني، 1379 هـ . ش؛
    5 ـ محمد تقي جعفري فيلسوف شرق، محمدرضا جوادي، 1378 هـ . ش؛
    6 ـ مفاخر آذربايجان، دكتر عقيقي بخشايشي، 1375 هـ . ش؛
    7 ـ غواص اقيانوس انديشه، غلامرضا گلي زواره، 1378 هـ . ش.
  • (استاد حوزه و دانشگاه: ايشان در حوزه علميه نجف، مدرسه مروي تهران و دانشگاه هاي تهران، شيراز، مشهد، تبريز و اصفهان تدريس كرده اند.))

    فعاليتها:
    الف ـ شركت در همايش ها، سمينارها و سخنراني ها با ارائه مقاله و سخنراني:
    1 ـ «قاعده لطف از نظر شيخ طوسي»، هزاره شيخ طوسي، مشهد، 1348 هـ. ش؛
    2 ـ «شي في نفسه و شي لنفسه»، هزاره بين الملل فارابي، اصفهان، 1350 هـ. ش؛
    3 ـ «تكاپوي حكمت و ادب در آثار سعدي»، هشتصدمين سال تولد سعدي، شيراز، 1363 هـ. ش؛
    4 ـ «مجازات سرقت در فقه اسلامي»، سمينار حقوق اسلامي، پاكستان، 1358 هـ. ش؛
    5 ـ «علم و عرفان از ديدگاه ابن سينا»، هزاره بين المللي ابن سينا، تهران 1359 هـ. ش؛
    6 ـ «لذت و الم از ديدگاه ابن سينا»، هزاره بين المللي ابن سينا، هند (دهلي نو)، 1981 ميلادي؛
    7 ـ «كنفرانس دوم رياضي دانان»، ايران، 1368 هـ. ش؛
    8 ـ «كنفرانس انديشه اسلامي»، تهران، 1356، 1366 و 1367 هـ. ش؛
    9 ـ «حقوق بشر در اسلام»، سمينار حقوق جهاني بشر، فيليپين (مانيل)، 1369 هـ. ش؛
    10 ـ كنفرانس درباره شخصيت غزالي، دانشگاه تهران، 1369 هـ. ش؛
    11 ـ «هماهنگي علم، دين و فلسفه»، آكادمي جمهوري آذربايجان، 1371 هـ. ش؛
    12 ـ «شخصيت نظامي گنجوي»، جمهوري آذربايجان، دانشگاه گنجوي، 1371 هـ. ش؛
    13 ـ «مديريت دولتي از نظر اسلام»، كنفرانس جهان مديريت، تهران، 1371 هـ. ش؛
    14 ـ «كنفرانس درباره نظامي گنجوي»، ايران، دانشگاه تبريز، 1373 هـ. ش؛
    15 ـ «طرق استدلال براي واقع يابي در نهج البلاغه»، كنفرانس بين المللي نهج البلاغه، سوريه «دمشق»، 1372 هـ. ش؛
    16 ـ «مقايسه فلسفه شرق و غرب»، سمپوزيم مقايسه فلسفه شرق و غرب، انگلستان، دانشگاه بيرمنگام، 1374 هـ. ش؛
    17 ـ كنفرانس علم و مذهب»، سوييس، دانشگاه فرايبورك، 1374 هـ. ش؛
    18 ـ «انواع و اشكال مختلف فلسفه ها»، يونان، دانشگاه آتن، 1374 هـ. ش؛
    19 ـ «جايگاه تحقيقات در علوم انساني در گذشته و حال»، انگلستان، دانشگاه شفليد، 1374 هـ. ش؛
    20 ـ «وجوه اشتراك اديان ابراهيمي»، كنفرانس گفت¬وگو اسلام و مسيحيت، سوييس، 1374 هـ. ش؛
    21 ـ «حركت و نوگرايي از ديدگاه مولوي»، كنفرانس مولوي، تركيه، 1375 هـ. ش؛
    22 ـ «شهود در رياضيات»، كنفرانس چهارم رياضيدانان، ايران، كرمانشاه، 1376 هـ. ش.

    ب ـ نامه نگاري، مناظره و ارتباط حضوري يا غير حضوري با انديشمندان خارجي:
    1 ـ مالكيت، جزيه و كيفر سرقت، پروفسور روزنقال، از آلمان، 1340 هـ. ش؛
    2 ـ فلسفه و كلام اسلامي، دكتر كنت آلن لوتر، از آمريكا، 1340 هـ. ش؛
    3 ـ مقايسه شعر و شاعر در شرق و غرب، پروفسور يانگ، از آمريكا، 1340 هـ. ش؛
    4 ـ مقايسه علم النفس اسلامي و روانشناسي معاصر، پروفسور بدفورد، از آلمان، 1341 هـ. ش؛
    5 ـ تفاوتهاي كلام شيعي و كلام اشعري، ابراهيم سليمان، شريف سحيمات، از اردن، 1342 هـ. ش؛
    6 ـ چند مسأله فلسفي و علمي، برتراند راسل، از انگلستان، 1342 هـ. ش؛
    7 ـ فلسفه و هدف زندگي، دكتر پيكت، از انگلستان، 1342 هـ. ش؛
    8 ـ ضرورت دين در حيات بشري، دكتر كلاورز، از آلمان و دكتر پيتر، از انگلستان، 1343 هـ. ش؛
    9 ـ مقايسه اي در ادبيان ايران و فرانسه، پروفسور مونتني، از فرانسه، 1345 هـ. ش؛
    10 ـ شرايط قضا در اسلام، دكتر اليزابت، از انگلستان؛
    11 ـ عليت از ديدگاه اشاعره و هيوم، علال فارسي، از مراكش، 1348 هـ. ش؛
    12 ـ مسايل فلسفه و روش آن، پروفسور، فليپاني رونكني، از ايتاليا، 1348 هـ. ش؛
    13 ـ مولوي، ويكتور هوگو و ماكياولي، دكتر وان وايك، از هلند، 1350 هـ. ش؛
    14 ـ مقايسه عرفان هندوييسم و اسلام، پروفسور چارلز آداز، از كانادا، 1355 هـ. ش؛
    15 ـ مولوي و اسلام غرب، پروفسور بامات، از فرانسه، 1359 هـ. ش؛
    16 ـ بررسي شهادت امام حسين(ع) خانم نجمه زهره، از مصر، 1360 هـ. ش؛
    17 ـ اسلام و ماترياليسم، پروفسور گانگوفسكي، از شوروي، 1360 هـ. ش؛
    18 ـ فلسفه و ادبيات، پروفسور گليري شيراكف، از شوروي، 1361 هـ. ش؛
    19 ـ انسان از ديدگاه اسلام و هندوييسم، ويدپراتاپ ويدبك، از هند، 1362 هـ. ش؛
    20 ـ مباحثي پيرامون داستان هاي قرآن و فلسفه، پروفسور ماير، از آلمان، 1362 هـ. ش؛
    21 ـ مشتركات اديان ابراهيمي، پروفسور مان اس و واندرانت، از آلمان، 1363 هـ. ش؛
    22 ـ شخصيت زن، پروفسور روژه گارودي، از فرانسه، 1364 هـ. ش؛
    23 ـ انسان در اسلام و مكاتب غرب، پروفسور هربرت، از فرانسه، 1365 هـ. ش؛
    24 ـ وحدت اسلامي، دكتر كورودا، از ژاپن، 1366 هـ. ش؛
    25 ـ قصاص، خانم اليزابت گاملين، از انگلستان، 1367 هـ. ش؛
    26 ـ حاكميت در اسلام، يحيي مصطفي امام، از مصر، 1367 هـ. ش؛
    27 ـ مباني فقه تشيع و تسنن، خانم شوكت باكر، از تركيه، 1367 هـ . ش؛
    28 ـ علم و فلسفه، پروفسور محمد عبدالسلام، از پاكستان، 1367 هـ . ش؛
    29 ـ علل بروز مشكلات در علم اسلامي فردرد از كانادا 1367 هـ . ق؛
    30 ـ مقايسه حقوق بشر از ديدگاه اسلام و غرب، دكتر گودمارانر، از سويد، 1367 هـ. ش؛
    31 ـ اسلام و تبليغ آن در عصر حاضر، رحيم كامل سليمان، از مالزي، 1367 هـ. ش؛
    32 ـ رابطه غرب با اسلام و عدم جدايي دين از سياست در اسلام، فرد رد، از كانادا، 1368 هـ. ش؛
    33 ـ بررسي شخصيت خيام، كوپر و هرزيك، از انگلستان، 1369 هـ. ش؛
    34 ـ ويژگيهاي مكتب اسلام، دسكالزي، از ايتاليا، 1369 هـ. ش؛
    35 ـ مباني مكتب تشيع، شيخ حسن قنا عقلي، شيخ اسماعيل، و شيخ محمود از تركيه، 1369 هـ. ش؛
    36 ـ زن از ديدگاه اسلام، فاطمه كامارا، سيده نواب و ماريتا اسيپتانيان، از لبنان، پاكستان و فرانسه 1367 هـ. ش؛
    37 ـ مقايسه حقوق زن از ديدگاه اسلام، خانم گيون، از فرانسه، 1370 هـ . ش؛
    38 ـ فلسفه و كلام، عبدالرحمن وحيد، از اندونزي ، 1370 هـ . ش؛
    39 ـ عرفان اسلامي و مديريت ايده آل، پروفسور پيتر فراست، از كانادا، 1370 هـ . ش؛
    40 ـ تفكرات اسلام و غرب، خانم دكتر گلر، از تركيه، 1373 هـ . ش؛
    41 ـ حقوق بشر، دكتر اردين پار، از اتريش، 1373 هـ . ش؛
    42 ـ مكتب تشيع در رويارويي با مدرنيته و دموكراسي، خانم رابين رايت، 1373 هـ . ش؛
    43 ـ مسايل فلسفي و ديني، گروهي از انديشمندان مسيحي ارتدكسي، از يونان، 1373 هـ. ش؛
    44 ـ مسايل فلسفي و مذهبي، پروفسور هوير از ايتاليا.
    توضيح: نامه نگاري، مناظره و ديدار علامه با دانشمندان جهاني بيش از 50 مورد بوده كه در مجموعه اي به نام «تكاپوگر انديشه ها» (2 جلد) فراهم آمده است. جلد اول اين مجموعه منتشر شده و جلد دوم در دست نشر است.
    ج 2 ـ ديگر فعاليت ها:
    1 ـ مبارزه سياسي; دوران مبارزه سياسي ايشان با رژيم پهلوي در كتابي به نام «چراغ فروزان» از سوي وزارت اطلاعات چاپ و منتشر گرديده است.
    2 ـ تدريس، پژوهش و نگارش: بيش از 150 مورد كتاب تاكنون بيش از 70 مجلد آن منتشر شده و بقيه در حال انتشاراست.
    3 ـ تشكيل جلسه هاي عمومي براي مردم حل شبهه ها و مطرح و بيان معارف اسلامي.)
  • * كتاب:
    1 ـ تعاون الدين و العلم، عربي، 1378 هـ . ش؛
    2 ـ وجدان، فارسي، 1342 هـ . ش؛
    3 ـ جبر و اختيار، فارسي، 1344 هـ . ش؛
    4 ـ آفرينش انسان، فارسي، 1342 هـ . ش؛
    5 ـ علم در خدمت انسان ها، فارسي، 1343 هـ . ش؛
    6 ـ اخلاق و مذهب، فارسي، 1344 هـ . ش؛
    7 ـ فيزيك و متافيزيك، فارسي، 1344 هـ . ش؛
    8 ـ رابطه علم و حقيقت، فارسي، 11345 هـ . ش؛
    9 ـ نقد و بررسي برگزيده افكار راسل، فارسي، 1350 هـ . ش؛
    10 ـ توضيح و بررسي مصاحبه برتراند راسل و ولايت تجزيه و تحليل نظرات راسل و ولايت فارسي 1345 هـ . ش؛
    11 ـ نيايش امام حسين(ع) در عرفان، مناجات امام حسين(ع)، فارسي ـ عربي، 1347 هـ . ش؛
    12 ـ منابع فقه، طهارت و قاعده بي ضرر، فارسي، 1349 هـ . ش؛
    13 ـ ارتباط انسان و جهان، فارسي، 3 ج، 1377 هـ . ق؛
    14 ـ انسان از ديدگاه قرآن، فارسي، 1349 هـ . ش؛
    15 ـ ايده آل زندگي و زندگي ايده آل، فارسي، 1352 هـ . ش؛
    16 ـ نگاهي به امام علي (ع)، شخصيت امام علي(ع)، فارسي، 1353 هـ . ش؛
    17 ـ تفسير، نقد و تحليل مثنوي، نقد مثنوي مولوي، فارسي، 15 ج، 1349 ـ 1357 هـ . ش؛
    18 ـ مولوي و جهان بيني ها، جهان بيني مولوي، فارسي، 1357 هـ . ش؛
    19 ـ فلسفه و هدف زندگي، فارسي، 1359 هـ . ش؛ (به انگليسي ترجمه شده است)
    20 ـ ترجمه و تفسير نهج البلاغه، فارسي، 26 ج، 1357 ـ 1361 هـ . ش؛
    21 ـ طرح هايي در انقلاب فرهنگي، فارسي، 1359 هـ . ش؛
    22 ـ علم از ديدگاه اسلام، فارسي، 1360 هـ . ش؛
    23 ـ زيبايي از ديدگاه اسلام، فارسي، 1375 هـ . ش؛
    24 ـ شرح احتجاج امام رضا(ع)، مناظره امام با عمران در الهيات، فارسي؛
    25 ـ حيات نقطه تلاقي فلسفه و احساسات و مذهب، فارسي، 1 ج، 1363 هـ. ش؛
    26 ـ مجموعه مقالات، اثبات وجود خداوند مفهوم مالكيت، شخصيت ها در تاريخ، اميد و انتظار، فارسي، 1363 هـ . ش؛
    27 ـ حركت و تحول، فارسي؛
    28 ـ قانون عليت، فارسي، 1375 هـ. ش؛
    29 ـ فلسفه زيبايي هنر از ديدگاه اسلام، فارسي، 1375 هـ. ش؛
    30 ـ تاريخ رياضيات در اسلام؛
    31 ـ مباني اخلاق، فارسي، 32 ج؛
    32 ـ حرمت سقط جنين در اسلام؛
    33 ـ حقوق حيوانات در اسلام، فارسي؛
    34 ـ بررسي و نقد نظريه هيوم در چهار مسأله فلسفي، فارسي، 1372 هـ . ش؛
    35 ـ بقاء در قرن بيست و يكم، فارسي، 1371 هـ . ش؛
    36 ـ تحقيقي در مسأله علم، فارسي، 1372 هـ . ش؛
    37 ـ تكاپوي انديشه ها، فارسي، 1373 هـ . ش؛
    38 ـ اعلاميه جهاني حقوق بشر از ديدگاه اسلام و غرب، فارسي؛
    39 ـ فرهنگ پيرو، فرهنگ پيشرو، فارسي، 1373 هـ . ش؛
    40 ـ فلسفه ديني، فارسي، 3 ج، 1375 شمسي؛
    41 ـ حكمت، اخلاق و عرفان در شعر نظامي گنجوي، فارسي؛
    42 ـ تلاقي حكمت و ادب در آثار سعدي، فارسي؛
    43 ـ بررسي و نقد سرگذشت انديشه ها، فارسي؛
    44 ـ آيا جنگ در طبيعت انسان است؟ فارسي؛
    45 ـ مبدأ اعلي يا پشتيبان نهايي بشر، فارسي؛
    46 ـ مقدمه اي بر جامعه شناسي، فارسي؛
    47 ـ انگيزش مديريت در اسلام، فارسي؛
    48 ـ عرفان اسلامي در ارتباط چهارگانه، ارتباط انسان با خودش؛
    49 ـ علم و دين در حيات معقول، فارسي؛
    50 ـ حاكميت خداوندي، فارسي؛
    51 ـ بررسي و نقد سكولاريسم، فارسي؛
    52 ـ عوامل جاذبيت سخنان مولوي، فارسي؛
    53 ـ ربا از نظر تاريخي و علمي، بررسي ربا از ديدگاه اسلام، فارسي؛
    54 ـ انسان و جامعه شناسي، فارسي؛
    55 ـ تعهد و تخصص، فارسي؛
    56 ـ تحول «من» از ديدگاه عرفان اقبال و مولوي، فارسي؛
    57 ـ مباني انسان شناسي از ديدگاه قرآن، فارسي؛
    58 ـ علي (ع) و آزادي، فارسي؛
    59 ـ عدالت الهي از ديدگاه انسان ها، فارسي؛
    60 ـ علي (ع) و محبت، فارسي؛
    61 ـ دو جنبه ثابت ومتغير شخصيت علي بن ابي طالب(ع)، فارسي؛
    62 ـ لذت و الم از ديدگاه فلسفي و عرفاني ابن سينا، فارسي؛
    63 ـ اصول اسلام شناسي، فارسي؛
    64 ـ تكامل و كمال، فارسي؛
    65 ـ انواع شناخت هاي علمي، فارسي؛
    66 ـ خوديابي و خودسازي، فارسي؛
    67 ـ روان در روانشناسي اسلام، فارسي؛
    68 ـ مذهب روان شناسي، فارسي؛
    69 ـ انديشه و خواستن، فارسي؛
    70 ـ نماز و نمازگزاران، فارسي؛
    71 ـ مشكلات فلسفي و علمي در علوم انساني، فارسي؛
    72 ـ تحقيقي در طرز تفكرات و ذوق ادبي حافظ شيرازي، فارسي.
    توضيح: بيش از 150 اثر جاويد از علامه جعفري به يادگار مانده است كه نزديك به هفتاد اثر چاپ شده است ديگر كتاب هاي ايشان نيز به تدريج چاپ خواهد شد.
    * مقاله و رساله:
    1 ـ مجموعه مقالات مشتمل بر برهان كمالي در اثبات وجود خدا، مقدمه اي بر مفهوم فلسفي مالكيت، نقش شخصيت ها در تاريخ، اميد و انتظار؛
    2 ـ رساله امتيازات هشتگانه مثنوي از منظر حكيم حاج ملا هادي سبزواري؛
    3 ـ برخي مقاله ها و رساله هاي ناتمام (هنوز منتشر نشده و نام و موضوع آن ها معين نيست).
    توضيح: ايشان در بسياري سخنراني هاي خود و همايش ها و سمينارها، مقاله هايي ارايه داده اند كه چون بيشتر جنبه سخنراني داشته است، در بخش فعاليت ها به آنان پرداخته ايم.
    * تقرير:
    1 ـ الامر بين الامرين، تقريرات درس آيت اللّه العظمي خويي، در جبر و اختيار.
    2 ـ الرضاع، تقرير دروس آيت اللّه العظمي سيد عبدالهادي شيرازي در مباحث استدلال رضاع
    * ترجمه:
    1 ـ النبي، جبران خليل جبران.
  • اساتيد

  • علامه محمد تقي جعفري در سال 1304 هـ . ش برابر با 1344 هـ . ق در خانواده­اي مذهبي در تبريز ديده به جهان گشود. محمدتقي تحصيلات ابتدايي را در مدرسه اعتماد تبريز آغاز نمود، ولي به دليل تنگدستي نتوانست آن را پي بگيرد. وي در 12 سالگي، به خواست پدر و علاقه خود به فراگيري علوم ديني روي آورد و راهي حوزه هاي علميه گرديد. علامه جعفري دروس مقدماتي حوزه و ادبيات عرب را در مدرسه طالبيه تبريز نزد استادان بزرگي هم چون; ميرزا علي اكبر اهري و سيد حسن شرابياني، آموخت. سپس براي ادامه تحصيل رهسپار تهران شد و از دروس مسطح آيت الله حاج شيخ محمد رضا تنكابني بهره هاي فراوان برد، وي به دليل علاقه فراوان به فلسفه و هستي شناسي، دروس منظومه و اسفار را از محضر علامه ميرزا مهدي آشتياني، آموخت. آن گاه براي تكميل دروس سطح حوزه به قم رفت، ولي پس از يك سال، به دليل درگذشت پدر، دوباره به تبريز بازگشت. مدتي نيز از دروس آيت ا.. ميرزا فتاح شهيدي استفاده نمود و  به پيشنهاد استادش در سال 1327 هـ ش، راهي نجف اشرف شد. وي دروس خارج فقه و اصول را از محضر استادان بزرگ نجف، مانند آيات عظام: شيخ كاظم شيرازي، سيد محمود شاهرودي، سيد محسن حكيم، سيد ابوالقاسم خويي، فرا گرفت و از درس حكمت و اخلاق آيت الله حاج شيخ مرتضي طالقاني استفاده نمود. تدريس دروس سطح، خارج فقه و اصول، فلسفه و معارف اسلامي را در سال 1334 ش در نجف اشرف آغاز كرد. علامه جعفري پس از يازده سال اقامت در نجف اشرف، به ايران بازگشت و براي ديدار با آيت الله بروجردي رهسپار قم شد. وي با وجود پافشاري آيت الله بروجردي براي سكونت و تدريس ايشان در حوزه علميه قم، به دليل ناسازگاري مزاجش با آب و هواي قم به مشهد رفت و پس از اقامتي كوتاه مدت در مشهد، راهي تهران شد و در مدرسه علميه مروي و سپهسالار (مدرسه عالي شهيد مطهري)، تدريس، نگارش و پژوهش را از سرگرفت. اين فقيه وارسته هم زمان با تدريس علوم حوزوي، در بيشتر دانشگاه هاي ايران، مانند دانشگاه تهران، مشهد، تبريز و اصفهان به تدريس پرداخت. استعداد سرشار، انديشه نيرومند و جايگاه والاي علمي ايشان سبب گرديد تا بسياري از دانشوران داخلي و خارجي براي حل شبهه، مناظره و مباحثه هاي علمي، با او ارتباط برقرار كنند. براي نمونه، انديشمنداني چون، پروفسور روژه گارودي، پروفسور روزنتال آلماني، برتراند راسل، پروفسور يانگ آمريكايي و ديگران با علاّمه به تبادل آراء پرداختند و از نظريات علمي و منزلت فكري او استفاده نمودند.وي تا واپسين لحظه­هاي زندگي از پژوهش، نگارش و تدريس، بازنماند و با ارايه بيش از 150 اثر ماندگار; شامل نگارش، ترجمه، مقدمه، مقاله و نيز شركت در محافل علمي داخل و خارج و ايراد سخنراني، توانست انديشه ناب اسلام را به انديشمندان جهان بشناساند.اين دانشمند وارسته، سرانجام در 25 آبان ماه 1377 هـ . ش، در 74 سالگي، بر اثر بيماري سرطان ريه رخ در نقاب خاك كشيد. پيكر پاكش، پس از اقامه نماز توسط حضرت آيت الله جوادي آملي، از دانشگاه تهران، تشييع و به مشهد مقدس منتقل گرديد و در «دار ألزهد» بارگاه ملكوتي حضرت ثامن الحجج، علي بن موسي الرضا(ع) به خاك سپرده شد.