• محمدباقر ملكي ميانجي

  • نام پدر :عبدالعظيم

    شهر محل سکونت :قم

    درجه علمی :اجتهاد

    مذهب : تشيع

    ملیت : ايراني

    تخصص :

  • مقدمات
    منطق، ادبيات عرب، سيد واسع كاظمي تركي
    سطح
    كفايه: سيد واسع كاظمي تركي
    آيت‌الله شيخ مجتبي قزويني
    خارج فقه و اصول
    آيت‌الله سيد محمد آقازاده خراساني
    آيت‌الله ميرزا مهدي اصفهاني
    فلسفه: شيخ حسنعلي نخودكي اصفهاني)


  • آثار مرتبط:
  • استاد حوزه
    مرجعيت)

    فعاليتها:
    1.كمك و اقدام به كارهاي خير و عام‌المنفعه (مانند برق‌كشي، لوله‌كشي، جاده‌سازي و...)
    2.احداث دانش‌سرا
    3.تأسيس كتاب‌خانه
    4.تعمير مسجد تَرْك
    5.احياي چند رشته قنات و چشمه
    6.رسيدگي به فقرا و مستمندان
    7.مديريت شايسته منطقه (ميانه)
    8.ظلم‌ستيزي و مبارزه با فساد
    9.مبارزه با سنت‌هاي ناپسند
    10.مبارزه با خرافات و عوام‌زدگي
    11.تبليغ و ارشاد
    12.تدريس علوم ديني)
  • 1.بدائع الحلام في تفسير آيات الاحكام
    2.تفسير فاتحة الكتاب
    3.توحيد الاماميه
    4.تفسير مناهج البيان
    5.نگاهي به علوم قرآني
    6.الرشاد في المعاد
    7.تقريرات درس اصول آيت‌الله ميرزا مهدي اصفهاني
    8.رساله‌اي در حبط و تكفير
    9.رساله‌اي در خمس
    10.رساله‌اي در احكام ميت
    11.نوشتاري در احكام صلاة، نكاح، طلاق، مواريث و مباحثي پيرامون مسائل متفرقه تفسير و معارف
  • اساتيد
  • سيد محمد آقازاده خراساني
    ميرزا مهدي نخودكي اصفهاني
    شيخ حسنعلي نخودكي اصفهاني
    شيخ هاشم قزويني
    شيخ مجتبي قزويني
    سيد واسع كاظمي ترك

  • آيت‌الله شيخ محمدباقر ملكي ميانجي در سال 1285 خورشيدي برابر با 1325 هـ .ق در خانواده‌اي متدين در بخش «تركْ» از توابع شهرستان ميانه در آذربايجان شرقي ديده به جهان گشود.عشق به تحصيل و تشويق پدر، سبب شد تا محمدباقر ضمن كمك به پدر در فعاليت‌هاي كشاورزي به آموزش خط و زبان فارسي روي آورد. سپس به محضر سيد واسع كاظمي تركي كه از شاگردان آخوند سيد محمدكاظم ‌خراساني بود، شتافت و مقدمات و بخشي سطح علوم حوزوي را فرا گرفت.آيت‌الله ملكي، سپس براي تكميل آموخته‌هاي خويش و كسب مدارج عالي، عازم حوزه علميه خراسان شد و در جوار آستان ملكوتي حضرت ثامن‌الحجج امام علي ‌بن موسي‌الرضا(ع) سكني گزيد. ايشان در اين هجرت علمي، ضمن برخورداري از فيوضات معنوي آستان قدس رضوي، در محفل بزرگان و فرزانگان فقاهت، حكمت و اخلاق از جمله سيد محمد آقازاده خراساني، ميرزا مهدي اصفهاني، شيخ هاشم و شيخ مجتبي قزويني اساتيد حوزه علميه خراسان شركت كرد.ايشان پس از 13 سال تلاش علمي و نيل به مراتب والاي دانش و معرفت و اخذ اجازات اجتهاد و نقل روايت از آيت‌الله سيد محمد حجت كوه‌كمري و آيت‌الله ميرزا مهدي اصفهاني، به زادگاه خود «ترك» بازگشت. آيت‌الله ملكي پس از بازگشت از خراسان به رسالت عالمانه خود كه تبليغ و نشر معارف اهل‌بيت(ع) بود، پرداخت. حضور اين عالم رباني كه مصادف با جنگ جهاني دوم بود، بركات معنوي و سياسي ـ اجتماعي فراواني براي مردم منطقه داشت.از جمله اقدامات ماندگار اين فقيه مجاهد، مبارزه با كفر و الحاد بود. پس از پايان جنگ جهاني دوم كه سبب اشغال آذربايجان توسط احزاب كمونيستي (ايادي ارتش سرخ شوروي) شد؛ آيت‌الله ملكي با استعانت از پروردگار، پرچم مبارزه با عوامل حكومت كمونيستي شوروي را به دست گرفت و نقشي ماندگار در دفاع از تماميت ارضي كشور و اعتقادات ديني مردم از خود به يادگار گذاشت.پس از ختم غائله كمونيست‌ها، مشكل ديگري كه مردم محروم منطقه با آن مواجه بودند، زورگويي و زياده‌خواهي خوانين و اشراف‌زادگان و مفاسد اخلاقي ديگري چون برپايي مجالس لهو و لعب بود. آيت‌الله ملكي در اين جبهه نيز به ياري دين و دفاع از حقوق ستمديدگان پرداخت. اگر چه مردم محروم و مستضعف، او را ملجأ و پناهگاه خود مي‌ديدند، خوانين، ملاكان و مزدورانشان كه حضور او را برنمي‌تافتند، با ترفندي از پيش طراحي شده و با همكاري عوامل ژاندارمري، عرصه را بر آن عالم رباني تنگ كرده و باعث ايجاد رعب و وحشت در ميان مريدان و دوستداران ايشان شدند. بازداشت برخي از مريدان ايشان وضعي را به وجود آورد كه آيت‌الله ملكي چاره را ترك وطن دانست و آماده هجرت به قم شد. ورود ايشان به قم، با استقبال و تكريم بزرگان حوزه، به‌ويژه آيت‌الله العظمي سيد حسين بروجردي همراه شد. وي پس از سكونت در جوار كريمه اهل‌بيت به تحقيق و تدريس خارج اصول، تفسير، كلام و معارف شيعه مشغول گرديد و فضلاي بسياري از محضرش بهره‌مند شدند.از ويژگي‌هاي آيت‌الله ملكي، انس با قرآن و كلام وحي بود. او اهل تأمل و تدبر در قرآن بود. عشق به عبادت، نماز اول وقت و زمزمه‌هاي سحري، از ديگر برنامه‌هاي روزانه آن فقيه وارسته به‌شمار مي‌رفت. ساده‌زيستي و بي‌اعتنايي به تشريفات و عناوين، يكي ديگر از ويژگي‌هاي اخلاقي ايشان بود. ايشان همواره به رعايت تقوا و احتياط در استفاده از وجوه شرعي اهتمام داشته و از عزت نفس بالايي برخوردار بود. آيت‌الله ملكي در طول حيات پربار خويش، ضمن فعاليت‌هاي معمول علمي و مذهبي و ارشاد و هدايت مردم براي عمران و آبادي منطقه و رشد و آگاهي مردم خدمات ارزنده‌اي انجام داد كه به برخي از آنها اشاره مي‌شود:تعمير اساسي مسجد «ترك» كه يكي از آثار باستاني كشور به‌شمار مي‌آيد؛ چندين بار توسط ايشان تعمير شده، بدون اينكه نامي از او در كتيبه‌هاي مسجد حك شودتأسيس كتاب‌خانه «امام جعفر صادق(ع)» در سال 1357 شمسياحداث دانش‌سرا در مساحت 65000 متر مربعاحياي چند رشته قنات و چشمه و خدمات ديگري چون رسيدگي به وضع معيشتي فقرا و مستضعفان منطقه، كه همه اين امور حكايت از مديريت شايسته و عشق ايشان در خدمت و دستگيري از هم‌وطنانش دارد. وي پس از پيروزي انقلاب نيز با اينكه منطقه آذربايجان شرقي، آبستن حوادث و رويدادهاي سياسي و مذهبي بود، با مديريت و درايت آن عالم تيزبين، حادثه‌اي رخ نداد و كميته انقلاب، با اشراف ايشان و براي امنيت و تأمين اهداف انقلاب تشكيل شد.آيت‌الله شيخ محمدباقر ملكي ميانجي، سرانجام، پس از حدود يك قرن زندگي افتخارآميز در 15 خرداد سال 1377 برابر با 1417 هـ .ق به سراي باقي شتافت و در قبرستان شيخان قم به خاك سپرده شد.