• ميرزا عبدالرحيم نهاوندي

  • نام پدر :نجف

    شهر محل سکونت :----

    درجه علمی :

    مذهب : شيعه

    ملیت : ايراني

    تخصص :

  • مقدمات
    ميرزا نجف مستوفي
    سطح
    شيخ اسدالله بروجردي
    خارج
    آيت‌الله شيخ محمدحسن نجفي
    علامه شيخ مرتضي انصاري)


  • آثار مرتبط:
  • استاد حوزه)

    فعاليتها:
    تدريس علوم ديني
    اقامه نماز جماعت)
  • 1.اصل البرائة
    2.حاشيه علي القوانين
    3.كتاب الوقف
    4.كتاب العتق
    5.مجموعه اشعار
    6.حاشيه علي الرسائل
  • اساتيد
  • علامه شيخ مرتضي انصاري
    شيخ محمدحسن نجفي
    شيخ‌ اسدلله بروجردي (حجت‌الاسلام)
    ميرزا نجف مستوفي (پدر)

  • آيت‌الله شيخ عبدالرحيم نهاوندي، از مفاخر شيعه و از فقهاي صاحب‌نام در سال 1197 خورشيدي برابر 1237 هـ .ق در خاندان دانش و تقوا در نهاوند ديده به جهان گشود. شيخ عبدالرحيم تحت نظارت پدرش ميرزا نجف مستوفي از عالمان برجسته عصر، تربيت يافت.ميرزا عبدالرحيم در جواني، زادگاهش نهاوند را به مقصد بروجرد ترك كرد و با جديت به تحصيل علوم ديني پرداخت. وي پس از اتمام دروس سطح، نزد شيخ اسدالله بروجردي، براي تكميل اندوخته‌هاي علمي‌اش به نجف اشرف رفت و سال‌ها نزد اساتيد برجسته آن حوزه از جمله آيات عظام شيخ محمدحسن نجفي و علامه شيخ مرتضي انصاري به تحصيل علم و تهذيب نفس پرداخت. سرانجام تلاش بي‌وقفه آيت‌الله نهاوندي، به نتيجه نشست و در رديف فقيهان بزرگ و پژوهشگران ژرف‌انديش قرار گرفت.آيت‌الله نهاوندي در فقه و اصول يد طولايي داشت و از شاگردان ممتاز صاحب جواهر آيت‌الله شيخ مرتضي انصاري به‌شمار مي‌رفت. مهم‌ترين فعاليت علمي و فرهنگي آيت‌الله نهاوندي تدريس علوم ديني و تربيت طلاب و فضلا در حوزه‌هاي علميه بود. ايشان در زمان حيات استادش آيت‌الله شيخ مرتضي انصاري و پس از وفات ايشان، به تدريس فقه و اصول اشتغال داشت. پس از رحلت شيخ انصاري، حوزه درسي آيت‌الله نهاوندي يكي از معتبرترين و پربارترين حوزه‌هاي درسي نجف به‌شمار مي‌رفت و روزانه بسياري از مشتاقان علوم و معارف اهل‌بيت(ع)، از آن محضر نوراني و پربار، بهره‌مند مي‌شدند. اين فقيه متقي در سال 1281هـ .ق به قصد زيارت امام رضا(ع) به مشهد مقدس عزيمت كرد. پس از يك سال سكونت در آن ديار قدسي با دعوت علماي برجسته تهران، مبني بر سكونت در تهران مواجه شد. بنابراين، به مركز كشور عزيمت نمود و تا پايان عمر به تدريس و تربيت شاگردان ادامه داد. دوران تدريس ايشان در نجف و تهران، حدود 20 سال به طول انجاميد و در اين مدت، بزرگان زيادي از جويبار علم و معرفت وي سيراب شده و به مدارج عالي علم و كمال دست يافتند. ‌ ‌آيت‌الله نهاوندي در عرصه شعر و ادب نيز صاحب‌نظر بود و در زمره اديبان و شاعران بزرگ قرار داشت. اين فقيه پارسا پس از سال‌ها تحصيل و تدريس و تربيت شاگردان بزرگ و تأثيرگذار در جهان اسلام، در سال 1264 خورشيدي برابر با نهم ربيع‌الاول 1304 هـ .ق به سراي جاويد شتافت و در جوار مرقد كريمه اهل‌بيت، حضرت فاطمه معصومه(س) به خاك سپرده شد.