• سيدروح الله موسوي خميني

  • نام پدر :مصطفي

    شهر محل سکونت :تهران

    درجه علمی :اجتهاد - مرجعيت

    مذهب : شيعه

    ملیت : ايراني

    تخصص :

  • مقدمات:
    ادبيات عرب، آقا شيخ جعفر (پسر عموي مادر امام)، خمين
    مقدمات، حاج ميرزا محمد مهدي داعي (دايي امام) ، خمين
    مقدمات، شيخ محمد علي بروجردي، خمين
    منطق، حاج ميرزا رضا نجفي خميني، خمين
    منطق، سيد مرتضي پسنديده، خمين
    مطول، سيد مرتضي پسنديده، خمين
    سيوطي، سيد مرتضي پسنديده، خمين
    منطق، شيخ محمد گلپايگاني، خمين
    شرح لمعه، آقا عباس اراكي، اراك
    مطول، ميرزا محمد علي اديب تهراني، قم
    سطح:
    سيد محمد تقي خوانساري، قم
    سيد علي يثربي كاشاني، قم
    خارج فقه و اصول:
    شيخ عبدالكريم حائري يزدي، 10 سال، قم
    سيد محمد حسين بروجردي، قم
    عرفان علمي و عملي:
    ميرزا علي اكبر حكيمي يزدي
    حاج ميرزا جواد ملكي تبريزي
    ميرزا محمد علي شاه آبادي،6 سال
    اخلاق علمي و عملي:
    حاج ميرزا جواد ملكي تبريزي
    حكمت، فلسفه و كلام:
    سيد ابوالحسن رفيعي قزويني
    ميرزا علي اكبر حكيمي يزدي
    شيخ محمد رضا اصفهاني مسجد شاهي، فلسفه اسلام و غرب
    رياضيات، نجوم و هيأت:
    سيد ابوالحسن رفيعي قزويني
    ميرزا علي اكبر حكيمي يزدي
    شيخ محمد رضا اصفهاني
    سير و سلوك:
    ميرزا محمد علي شاه آبادي
    عروض و قافيه:
    شيخ محمد رضا اصفهاني
    رجال و حديث:
    ميرزاحسين نوري (صاحب مستدرك الوسايل)
    شيخ عباس قمي
    ابوالمجد مسجد شاهي)
  • مقام معظم رهري: «امام خميني، شخصيتي آن چنان بزرگ بود كه در ميان بزرگان و رهبران جهان و تايخ به جز انبيا و اولياي معصومين، به دشواري مي توان كسي را با اين ابعاد و خصوصيات تصور كرد. الحق شخصيت آن عزيز يگانه، شخصيتي دست نيافتني و جايگاه والاي انساني او، جايگاهي دور از تصور و اساطير گونه بود» (روزنامه جمهوري اسلامي، 2/4/68)
    «او، آن روح الله بود كه با عصا و يد بيضاي موسوي و بيان فرمان مصطفوي به نجات مظلومان كمر بست. فرعونهاي زمان را لرزاند و دل مستضعفان را به نور اميد روشن ساخت.» (همان، 31/4/68)
    «او به اسلام عزت بخشيد و پرچم قرآن را در جهان به اهتزاز درآورد.»(همان، 24/4/68)
    «نه اين جانب و نه هيچ فرد ديگري در جمهوري اسلامي قادر نيست كه به قله آن شخصيت ممتاز و استثنايي دست يابد.» (جلوه هاي نور، ص 27)
    شهيد مرتضي مطهري: «نام او، ياد او، شنيدن سخنان او، روح گرم و پرخروش او، اراده و عزم آهنين او، استقامت او، شجاعت او، ايمان جوشان او كه زبانزد خاص و عام است. يعني جان جانان، قهرمان قهرمانان، نور چشم و عزيز ملت ايران، استاد عالي قدر و بزرگوار ما، حضرت آيت الله العظمي خميني، حسنه اي است كه خداوند به قرن ما و روزگار ما عنايت فرموده». (پيرامون انقلاب اسلامي، ص 21)
    آيت الل شهيد سيد محمدباقر صدر: «در امام خميني ذوب شويد، هم چنان كه ايشان در اسلام ذوب شدند».
    شهيد آيت الله دستغيب: «هركس از خميني اطاعت كند، از خداوند اطاعت كرده است.»
    شهيد ايت الله سعيدي: «به خدا قسم! اگر مرا بكشيد و خونم را بر زمين بريزيد، در هر قطره خون من، نام مقدس خميني را خواهيد شنيد.»
    حافظ اسد: رييس جمهور فقيد سوريه: «امام خميني كهن ترين دژهاي استعمار را در هم شكست. امام خميني، امام همه ما بود، ايران و جهان اسلم، يك فقيه عالي قدر را از دست داد.»
    «رييس جمهور ليبي: «بي شك، نام امام خميني در تاريخ اسلام براي هميشه ثابت خواهد ماند».
    بي نظير بوتو: نخست وزير پاكستان: «رهبراني مانند امام، يك بار در قرن ها زاده مي شوند.»
    كاردار سابق لانه جاسوسي در تهران: «ما شخصيت امام خميني ار درك نكرده ايم، امام خميني از مردان بزرگ تاريخ بود.»
    مجله اشپيگل (آلمان): «فقط امام خميني بوده است كه به اعتراف حتي دشمنانش، در تمامي عمرش يك زندگي همراه با تواضع و محقر و دور از هر گونه تجملات دنيوي داشته است.»
    جيمي كارتر؛ رييس جمهور وقت آمريكا: «آيت اله خميني در كشورش به عنوان يك قهرمان بزرگ تلقي مي شود.»
    آسشيتدپرس: «امام خميني يك پادشاه را سرنگون كرد و يك ابر قدرت را متحير نساخت، او با پيام تقو و قدرت خود براي مسلمانان، دنيا را تكان داد».
    بخش فارسي راديو آمريكا: «آيت الله خميني، مردي بود كه در يازده سال گذشته، بيش تر از همه در سطح بين المللي از او صحبت شده بود و سخنانش و آن چه در مورد او گفته مي شود، بارها و بارها تفسير مي شد.» (خورشيد قرن، صص 87 و 88)

    آثار مرتبط:
  • 1. رهبر انقلاب اسلامي 1342 ـ 1368 هـ . ش.
    2. استاد حوزه علميه، قم و نجف،1320 ـ 1357 هـ . ش،)

    فعاليتها:
    رهبري قيام مردم ايران عليه رژيم ستمشاهي پهلوي و پس از برقراري نظام جمهوري اسلامي ايران ولي فقيه و رهبر ايران هدايت جامعه اسلامي را عهده دار بود.
    1. طرح اصلاح اساسي ساختار حوزه با همكاري آيت الله شيخ مرتضي حائري.
    2. تدريس سلسله مباحث حكومت اسلامي، در نجف اشرف
    3. واكنش شديد به لايحه انجمن هاي ايالتي و ولايتي، قم.
    4. تحريم رفراندوم اصلاحات (انقلاب سفيد) قم.
    5. تحريم عيد نوروز، 1342 هـ . ش، قم
    6. ارسال پيام تسليت به مناسبت چهلم شهداي حوزه علميه ي قم، 1342 هـ . ش، قم
    7. سخنراني پرشور و تازيخي عصر عاشورا، 13 خرداد 1342 هـ . ش، مدرسه فيضيه قم
    8. سخنراني تاريخي در اعتراض به توطئه رژيم پهلوي مبني بر توافق مراجع با شاه، 1343 هـ . ش، قم
    9. صدور بيانيه مشترك و اعلام عزاي عمومي به مناسبت سالگرد قيام 15 خرداد، 1343 هـ . ش، قم
    10. افشاگري بر عليه شاه و اسراييل و انتقاد شديد از كاپيتولاسيون، 1343 هـ . ش، قم
    11. تحريم ارتباط تجاري و سياسي و مصرف كالاهاي اسراييلي، 1346 هـ . ش، نجف اشرف
    12. تحريم عضويت در حزب رستاخيز، 1353 هـ . ش، نجف اشرف
    13. تحريم كاربرد تقويم شاهنشاهي، 1354 هـ . ش، نجف اشرف
    14. فتواي ترك پادگان ها، 1357 هـ . ش، نجف اشرف
    15.دستور حضور مردم در خيابان ها، 1357 هـ . ش، تهران
    16. عزل بني صدر از فرماندهي كل نيروهاي مسلح، 1360 هـ . ش، تهران
    17. پذيرش قطع نامه 598 شوراي امنيت، 1367 هـ . ش، تهران
    18. فرستادن پيام تاريخي براي گورباچف، 1367 هـ . ش، تهران
    19.فتواي حكم ارتداد سلمان رشدي، 1367 هـ . ش، تهران
    20. دستور بازنگري قانون اساسي، 1367 هـ . ش، تهران
    21. عزل قائم مقام رهبري، 1368 هـ . ش، تهران
    توضيح: سازمان ها و نهادهاي گوناگون به دستور حضرت امام شكل گرفته اند كه هر يك در حفظ دست آوردهاي انقلاب سهم مهمي داشته اند. برخي از آن ها عبارتند از:
    1.سپاه پاسداران انقلاب اسلامي، 1357 هـ . ش
    2. جهاد سازندگي، 1358 هـ . ش
    3. بنياد شهيد،
    4. بنياد 15 خرداد،
    5. بنياد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامي
    6. نهضت سواد آموزي، 1360
    7. دادگاه ويژه روحانيت
    8. مجمع تشخيص مصلحت نظام
    9. كميته امداد امام خميني
    10. بنياد مسكن انقلاب اسلامي)
  • كتاب:
    1. شرح دعاي سحر، عربي،
    2. مصباح الهداية الي الخلافة و الولاية.
    3. سرّ الصلاة (معراج السالكين و صلاة العارفين)، فارسي.
    4. تفسير سوره ي حمد، فارسي.
    5. آداب الصلاة، فارسي.
    6. شرح حديث جنود عقل و جهل، فارسي.
    7. اربعين حديث (شرح چهل حديث اخلاقي و عرفاني).
    8. ديوان شعر، فارسي.
    9. الطهارة، 4 ج.
    10. المكاسب المحرمه، 2 ج.
    11. البيع، 5 ج.
    12. مناهج الوصول الي علم الاصول، 2 ج.
    13. تهذيب الاصول، 2 ج.
    14. كشف الاسرار، فارسي.
    15. الخلل في الصلاة.
    16. رسالة لقاءالله، فارسي، 7 ص.
    17. رسالة في الطلب و الاراده، جبر و اختيار
    18. مناسك حج.
    19. زيدة الاحكام.
    20. مبارزه با نفس يا جهاد اكبر.
    21. حكومت اسلامي يا ولايت فقيه.
    22. تحرير الوسيله،(تحرير وسيلة النجاة سيد ابوالحسن اصفهاني)
    23. استفتائات، فارسي، 2 ج
    24. توضيح المسائل.
    25. صحيفه نور شامل كليه سخنرني ها، پيام ها، 22 ج
    26. نامه هاي عرفاني كه در قالب ره عشق، باده عشق، نقطه عطف و محرم راز به چاپ رسيده است
    مقاله و رساله:
    1. رسالة في التقيه، فارسي.
    2. رسالة في قاعده من ملك.
    3. رسالة في تعيين الفجر في الليالي المقمّره.
    4. رسالة لا ضرر.
    5. رسالة الاستصحاب.
    6. رسالة في التعادل و التراجيح.
    7. رساله در موضوع علم اصول
    8. رساله نجاة العباد.
    9. رساله در رجال، عربي
    10 رساله اي مشتمل بر قواعدي در بعضي از مسايل مشكله.
    11. صحيفه انقلاب وصيت نامه سياسي الهي
    تقرير:
    3. تقريرات درس اصول، آيت الله العظمي بروجردي.
    حاشيه، پاورقي، تعليقه:
    1. تعليقه علي شرح فصول الحكم و مصباح الانس، قيصري و ابن غفاري
    2. تعليقه علي شرح حديث رأس الجالوت، قاضي سعيد محمد بن محمد مفيد قمي
    3. شرح حديث رأس الجالوت، قاضي سعيد محمد بن مفيد قمي (2 شرح)
    4. الحاشية علي الاسفار، ملا صدرا،
    5. تعليقة علي كفاية الاصول، آخوند خراساني
    6. تعليقة علي العروة الوثقي، سيد محمد كاظم يزدي
    7. تعليقه علي وسيلة النجاة، سيد ابوالحسن اصفهاني
    8. حاشيه بر توضيح المسائل، سيد حسين بروجردي
    9. حاشيه بر رساله ارث، حاج ملا هاشم خراساني
    10.حاشيه بر شرح فوائد رضويه
    11. حاشيه بر مصباح الانس
  • اساتيد

  • آيت الله سيد روح الله موسوي خميني در اول مهر 1281 هـ . ش برابر با 20 جمادي الثاني 1320 هـ . ق، هم زمان با سال روز ميلاد حضرت فاطمه زهرا (س) در شهر خمين، پا به عرصه وجود نهاد.پدر بزرگوارش، آيت الله سيد مصطفي موسوي، از معاصران ميرزاي شيرازي بود كه پس از دريافت درجه اجتهاد از حوزه علميه نجف، به خمين بازگشت و به رسيدگي امور ديني مردم پرداخت. مادر ايشان نيز دختر ميرزا احمد مجتهد خوانساري، از عالمان ديار خويش بود.بيش از 5 ماه از ولادت روح الله گذشته بود كه خوانين و كارگزاران حكومت وقت، نداي حق طلبي سيد مصطفي پدر ايشان را كه در برابر زورگويي هاي آنان به پا خاسته بود، با گلوله، پاسخ گفتند و او را به شهادت رساندند. روح الله پس از مرگ پدر در سايه سرپرستي مادر، عمه و بعدها برادر بزرگ تر خود، سيد مرتضي پسنديده، رشد كرد.ايشان علوم مقدماتي و سطح را در خمين آموخت و در سال 1298 هـ . ش، براي ادامه تحصيل راهي حوزه  علميه اراك شد. پس از ورود آيت الله حايري يزدي به قم و بنيان نهادن حوزه علميه، سيد روح الله رهسپار آن ديار گرديد. ايشان در قم، از محضر آيت الله سيد محمد تقي خوانساري و سيد علي يثربي بهره برد و به درس خارج اصول شيخ عبدالكريم راه يافت.  وي در كنار علوم فقهي به فراگيري رياضيات، هيأت، عرفان، عروض و قافيه، فلسفه اسلامي و غرب، سير و سلوك و اخلاق پرداخت. امام خميني و پس از تلاش علمي فراوان، اجازه هاي متعدد اجتهاد و نقل حديث را از مراجع عظام تقليد دريافت كرد.ايشان در سال 1307 هـ . ش، با دختر آيت الله ميرزا محمد ثقفي تهراني ازدواج كرد كه حاصل اين پيوند، 8 فرزند بود كه برخي از آنان در كودكي از دنيا رفته­اند و نخستين آنان، آيت الله سيد مصطفي خميني است.پس از درگذشت آيت الله سيد عبدالكريم حائري، با اصرار حاج آقا روح­الله و گروهي ديگر از مجتهدان حوزه  علميه قم، آيت الله بروجردي، در سال 1324 هـ . ش، وارد قم شد. با اين كه ايشان از صاحب نظران حوزه  علميه  قم به شمار مي آمد، ولي براي حفظ كيان حوزه ها و اقتدار روحانيت، در جايگاه پشتيباني دلسوز در كنار بزرگان حوزه باقي ماند و براي تشويق ديگران در درس خارج آيت الله بروجردي حاضر شد.پس از درگذشت آيت الله بروجردي در سال 1340 هـ . ش، رژيم پهلوي كه مي پنداشت قدرت معنوي حوزه هاي علميه درهم شكسته است، با تصويب لايحه انجمن هاي ايالتي و ولايتي، روحانيت و حوزه را به چالشي تازه فراخواند. در اين هنگام، حضور مقتدرانه امام خميني، رژيم را به عقب نشيني واداشت و لايحه ياد شده پس از چندي لغو گرديد. شاه در سال 1341 هـ . ش، در صدد اجراي اصلاحات آمريكايي بود، اين نقشه نيز با تحريم رفراندوم از سوي امام خميني، با شكست روبه رو شد. پس از تحريم عيد نوروز سال 1342 هـ . ش از سوي امام خميني واقعه هجوم دژخيمان رژيم به مدرسه فيضيه قم كه شهادت شماري از طلاب را در پي داشت، زمينه افشاي جنايت هاي رژيم پهلوي، بيش از پيش فراهم شد.سخنراني پرشور عصر عاشوراي سال 1383 هـ . ق، 13 خرداد 1342 هـ . ش، اوج افشاگري امام درباره روابط پنهاني شاه و اسراييل به شمار مي آمد كه رژيم را به هراس افكند. از اين رو، نيروهاي امنيتي، ايشان را دستگير و به تهران منتقل كردند. بازداشت امام، به اعتراض و حضور گسترده مردم در شهرهاي گوناگون براي پشتيباني از ايشان انجاميد. قيام مردم در 15 خرداد 1342 هـ . ش، به شدت سركوب شد، ولي نخستين زنگ هاي سرنگوني حكومت ستم شاهي به صدا درآمد.رژيم، امام را پس از 11 ماه بازداشت در تهران، به قم بازگرداند. ايشان پس از آزادي بي درنگ، در سخنراني خود، از خبر دروغين تفاهم مراجع تقليد با رژيم، پرده برداشت و رؤياي شاه را بر هم زد; زيرا او مي پنداشت امام پس از آن، ديگر سكوت خواهد كرد. شاه به گمان اينكه پس از كشتار، بازداشت و محاكمه ي نيروهاي انقلابي، توان حركت از نهضت مردمي گرفته شده است، كوشيد اصلاحات ديكته شده كاخ سفيد به ويژه احياي قانون ننگين كاپيتولاسيون را انجام دهد. با اعلام و تصويب اين موضوع، امام در روز 4 آبان  1342هـ . ش، در يكي از ماندگارترين سخنراني هاي خود، دخالت هاي غير قانوني زمام داران آمريكا و خيانت هاي شاه را آشكار ساخت.افشاگري امام، ايران را در آستانه قيامي دوباره قرار داد. رژيم در واكنشي شتابزده، ايشان را در سحرگاه 13 آبان 1342 هـ . ش، دستگير و پس از انتقال به فرودگاه مهرآباد تهران، با هواپيماي نظامي به آنكارا در تركيه تبعيد كرد. حاج آقا مصطفي نيز بازداشت شد كه پس از 2 ماه آزاد گرديد.دوران تبعيد در آنكارا و سپس «بورسا» بسيار دشوار بود; زيرا امام حتي اجازه پوشيدن لباس روحانيت نداشت و مأموران امنيتي ايران و تركيه، به شدت، از ايشان مراقبت مي كردند. در اين زمان، رژيم پهلوي با خشونتي بي سابقه، باقي مانده  سنگرهاي مقاومت را در ايران در هم شكست و به انجام اصلاحات آمريكايي همت گماشت. فشارهاي پي درپي جامعه مذهبي و حوزه هاي علميه خارج و داخل كشور، تلاش رژيم در عادي نشان دادن اوضاع، مشكلات امنيتي و رواني دولت تركيه، تصور فضاي ساكت و سياست ستيز آن زمان حوزه ي علميه نجف اشرف و وضعيت رژيم حاكم بر بغداد، رژيم را به اين فكر واداشت كه امام را به عراق تبعيد كند. با اين حال، استقبال پرشور طلاب و مردم عراق از ايشان در نجف، خيال باطل شاه را نقش بر آب ساخت.اقامت 13 ساله امام در نجف اشرف با كارشكني هاي گسترده نيروهاي امنيتي عراق همراه بود. با اين حال، ايشان از سال 1348 هـ . ش، سلسله درس هايي را درباره حكومت اسلامي (ولايت فقيه) آغاز كرد. كتابي نيز به همين نام در ايران، عراق، لبنان در موسم حج منتشر شد كه شور تازه اي به مبارزه بخشيد.پشتيباني از قيام مردم فلسطين، افشاي دخالت رژيم شاه در حادثه آتش سوزي مسجد الاقصي، تحريم عضويت در حزب سلطنت طلب رستاخيز، تحريم كاربرد تقويم شاهنشاهي و ارسال مداوم پيام، اعلاميه و نوار سخنراني به ايران، از جمله فعاليت هاي ايشان در اين دوران است. پس از شهادت آيت الله مصطفي خميني و قيام 19 دي، طلاب و مردم قم اعتراض هاي مردمي پس از آن و اعتصاب هايي كه به دعوت امام صورت مي گرفت، دستگاه هاي دولتي و اجرايي رژيم را فلج كرد.در مهر 1357 هـ . ش، وزيران امور خارجه ايران و عراق، تصميم گرفتند امام را از نجف اخراج كنند. امام نيز به ناچار راهي كويت شد، ولي كويت، مرز خود را به روي ايشان بست. از اين رو، ايشان با مشورت حاج احمد خميني، رهسپار پاريس شد و در «نوفل لوشاتو» اقامت گزيد. اقامت 4 ماهه امام در نوفل لوشاتو، آن جا را به مهم ترين مركز خبري جهان تبديل كرد و نهضت اسلامي از آن مكان، رهبري شد. تغيير پي درپي كابينه و نخست وزيري رژيم، نتوانست از سرنگوني آن جلوگيري كند. رژيم در آخرين تلاش، شاپور بختيار را به نخست وزيري رساند و شاه نيز به خارج گريخت. دولت بختيار مي پنداشت با بستن فرودگاه ها، مي تواند از ورود امام جلوگيري كند، ولي با مقاومت سرسختانه مردم مواجه شده و در نهايت در مقابل خواست مردم تسليم گرديد و اجازه ورود هواپيماي حامل امام را صادر كرد.استقبال بي سابقه مردم ايران از امام، چنان با شكوه و انكارناپذير بود كه خبرگزاري هاي غرب و شرق، نيز زبان به اعتراف گشودند و جمعيت آن روز را بين 4 تا 6 ميليون نفر برشمردند. امام در روز 12 بهمن 1357 هـ . ش، پس از ورود به تهران، راهي گلزار شهداي بهشت زهرا شد و در سخنراني تاريخي خود، تشكيل دولتي جديد را به مردم، نويد داد.در 16 بهمن، دولت جديد معرفي شد و پس از اعلام وفاداري شمار بسياري از نيروهاي نظامي و انتظامي، زمينه سرنگوني كامل رژيم فراهم گرديد.با وجود اعلام حكومت نظامي از سوي رژيم، پيام امام مبني بر حضور گسترده مردم در خيابان ها، آخرين نقطه اميد رژيم پهلوي را نيز به نااميدي تبديل كرد. سرانجام صبحدم 22 بهمن 1357 هـ . ش، خورشيد پيروزي انقلاب اسلامي به رهبري آيت الله سيد روح الله خميني طلوع كرد و حكومت 2500 ساله شاهنشاهي به زباله دان تاريخ فرستاده شد. سپس امام در 10 اسفند 1357 هـ . ش، پس از سال ها دوري پا به ديار خون و قيام گذاشت. ولي پس از مدتي بيمار شد. از اين رو، در بهمن 1358 هـ . ش، راهي تهران شد. و در منزل كوچكي در جماران سكونت گزيد. و رهبري نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران را بر عهده گرفت.سرانجام روح ملكوتي رهبر آزادگان و پيشواي مستضعفان جهان پس از سال ها مبارزه و فداكاري در راه و اسلام، 13 خرداد 1368 هـ.ش، از قفس تن به عالم ملكوت پرواز كرد و مشتاقانه به جوار حق تعالي شتافت. مراسم وداع مردم با امام، حادثه اي فراتر از تصور را پديد آورد. حضور ميليوني مردم براي خداحافظي با رهبر محبوب خويش، رويدادي است كه دوست و دشمن، با شكوه از آن را ياد مي كنند.