• سيدمحمد محقق داماد

  • نام پدر :جعفر

    شهر محل سکونت :قم

    درجه علمی :اجتهاد

    مذهب : شيعه

    ملیت : ايراني

    تخصص :

  • مقدمات
    سيد حسين باغ گندمي
    سيد يحيي واعظ يزدي
    آيت‌الله شيخ غلام‌رضا فقيه يزدي
    سطح
    سيد يحيي واعظ يزدي
    آيت‌الله شيخ غلام‌رضا فقيه يزدي
    خارج فقه و اصول
    آيت‌الله شيخ عبدالكريم حائري يزدي
    آيت‌الله سيد محمد حجت كوه‌كمري
    آيت‌الله ميرزا محمد همداني
    آيت‌الله سيد محمدتقي خوانساري
    آيت‌الله مير سيد علي يثربي كاشاني)


  • آثار مرتبط:
  • استاد حوزه
    مرجعيت)

    فعاليتها:
    تدريس دروس حوزوي
    اقامه جماعت
    تبليغ و ارشاد)
  • حواشي بر عروة الوثقي
  • اساتيد
  • شيخ عبدالكريم حائري يزدي
    سيد محمد حجت كوه‌كمري
    سيد محمدتقي خوانساري
    مير سيد علي يثربي كاشاني
    ميرزا محمد همداني
    سيد يحيي واعظ يزدي
    شيخ غلام‌رضا فقيه يزدي
    سيد حسين باغ گندمي
    سيد احمد مدرس

  • آيت‌الله سيد محمد محقق داماد، يكي از افاضل و اكابر مدرسين حوزه علميه قم بود كه به واسطه پيوند با دختر آيت‌الله ‌العظمي شيخ عبدالكريم حائري به داماد ملقب و مشهور گرديد. ايشان در سال 1285 خورشيدي برابر با 1325 هـ .ق در خانواده‌اي روحاني كه به فضل و تقوا، اشتهار داشت در احمدآباد از توابع اردكان يزد ديده به جهان گشود.سيد محمد پيش از ولادت، پدر و در شش سالگي مادر را از دست داد. پدرش حجت‌‌الاسلام سيد جعفر محقق از علاقه‌مندان خاندان اهل‌بيت(ع) بود. ايشان مدتي كوتاه در اردكان به تحصيل پرداخت. سپس به حوزه علميه يزد مهاجرت و سالياني چند از محضر اساتيد بزرگ و معروف آن ديار، ‌چون: شيخ غلام‌رضا فقيه يزدي، سيد يحيي واعظ يزدي، سيد احمد مدرس و سيد حسين باغ گندمي استفاده علمي و اخلاقي فراواني برد.  آيت‌الله محقق به بركت استعداد، ذوق فراوان و نبوغي كه داشت، توانسته بود طي ده سال تحصيل در يزد، به مراحل والايي از علم و كمال دست يابد. ايشان در سال 1341 هـ .ق بنا به صلاحديد استادش شيخ غلام‌رضا يزدي، براي ادامه تحصيل به حوزه علميه قم رفت و از محضر آيات عظام: شيخ عبدالكريم حائري يزدي، سيد محمدتقي خوانساري، سيد محمد حجت كوه‌كمري، مير سيد علي يثربي كاشاني و ميرزا محمد همداني بهره‌‌ها برد. تربيت ده‌ها مجتهد وارسته و مدرس برجسته از جمله شهيد مرتضي مطهري، امام موسي صدر، سيد موسي شبيري زنجاني، ناصر مكارم شيرازي و عبدالله جوادي آملي كه همگي افتخار شاگردي ايشان را داشته و بعضي تقريرات درس فقه و اصول وي را تحرير و چاپ كرده‌اند؛ حكايت از ژرفاي آن درياي دانش و قله فضل و كمال دارد.  اين فقيه محقق، افزون بر فضل و مقام علمي، مردي صريح‌اللهجه، خوش‌بيان و شيرين‌سخن بود.  وي توجه ويژه‌اي به تدريس و تربيت فضلا داشت و بيشتر اوقاتش صرف مطالعه و تحقيق مي‌شد. ايشان از پرمطالعه‌ترين اساتيد حوزه علميه قم محسوب مي‌شد. علاقه آيت‌الله ‌العظمي محقق داماد به تدريس، به حدي بود كه در روزهاي آخر عمر كه به ‌واسطه كسالت و عارضه قلبي در بستر بيماري به سر مي‌برد، گاهي اوقات كه ساعت درسشان فرا مي‌رسيد و خود را از شركت در جلسه درس و حلقه شاگردان خود محروم مي‌ديد، گريه مي‌كرد.اين عالم متقي آنگاه كه در مسند ارشاد و وعظ قرار مي‌گرفت، سخنانش اثر عميقي در دل‌هاي شنوندگان مي‌گذاشت و هر بيننده‌اي تحت تأثير حالت روحاني و چشم اشك‌بار او قرار مي‌گرفت. اين استاد عالي‌قدر و فقيه فرزانه، پس از نيم قرن تحقيق، تدريس و تربيت ده‌ها شاگرد كه هر كدام خود از اساتيد بزرگ و بعضي هم از مراجع مهم به‌شمار مي‌آيند، در سال 1348 خورشيدي برابر با دوم ذ‌‌ي‌الحجه 1388 هـ .ق بر اثر سكته قلبي به ديار باقي شتافت و در جوار حريم حضرت فاطمه معصومه به خاك سپرده شد.