• سيد محمد صادق لواساني

  • نام پدر :سيد ابوالقاسم

    شهر محل سکونت :تهران

    درجه علمی :اجتهاد

    مذهب : شيعه

    ملیت : ايراني

    تخصص :

  • مقدمات
    آيت الله سيد ابوالقاسم لواساني (پدر)؛
    آيت الله سيد احمد لواساني (برادر)؛
    سطح
    سيد ابوالقاسم لواساني؛
    سيد احمد لواساني؛
    خارج فقه و اصول
    شيخ عبدالكريم حائري يزدي؛
    سيد محمد تقي خوانساري؛
    سيد محمد حجت كوه كمره اي؛
    ميرزا ابوالحسن مشكيني؛
    سيد ضياءالدين عراقي؛
    حسين قمي؛
    فلسفه و حكمت، عرفان
    شيخ محمد علي شاه آبادي؛
    حسين قمي.
    اخلاق
    ميرزا جواد آقا ملكي تبريزي
    تفسير
    شيخ مرتضي آشتياني.)


  • آثار مرتبط:
  • استاد حوزه؛
    توليت مدارس فيضيه و دارالشفاء؛)

    فعاليتها:
    توليت مدارس فيضيه، دارالشفاء و مدرسه عبدالله خان؛
    اقامه نماز جماعت در مسجد مدرسه ميرزا ابوالحسن معمار، تهران، سال 1321؛
    تبليغ احكام و آيين اسلام؛
    نماينده تام الاختيار امام در تهران؛
    مساعدت هاي فكري و مالي به خانواده هاي زندانيان و تبعيدهاي سياسي؛
    حمايت از امام انقلاب؛
    مبارزه عليه رژيم ستم شاهي طاغوت.)
  • اساتيد
  • شيخ عبدالكريم حائري؛
    سيد محمد تقي خوانساري؛
    سيد محمد حجت كوه كمره اي؛
    ميرزا ابوالحسن مشكيني؛
    سيد ضياءالدين عراقي؛
    حسين قمي؛
    شيخ محمد علي شاه آبادي؛
    ميرزا جواد آقا ملكي تبريزي؛
    شيخ مرتضي آشتياني؛

  • سيد محمدصادق لواساني در ماه صفر 1324 برابر با 1280 ه‍. ش، در خانواده اهل علم و دين در نجف اشرف و جوار بارگاه ملكوتي حضرت علي (ع) ديده به جهان گشود. وي در محيطي آرام و صميمي تحت تربيت پدر و مادر مؤمنش روزهاي كودكي را سپري كرد. سيد محمد صادق با تشويق و راهنمايي هاي پدر تحصيلات ابتدايي را در زادگاهش شروع كرد و به مدت هفت سال در نجف در محضر پدرش، آيت الله سيد ابوالقاسم لواساني و برادر بزرگش سيد احمد لواساني دروس حوزوي را فرا گرفت.

    سيد محمد در سال 1295 ه.ش در حالي كه پانزدهمين بهار زندگيش را پشت سر مي گذاشت، به همراه پدر به ايران آمد و در همدان سكونت گزيد. محمد صادق در حدود يك سال در كنار پدر ماند و از محضر او و برادر استفاده برد. هنگامي  آيت الله حاج شيخ عبدالكريم حائري، از مجتهدين بنام حوزه نجف كه در سال 1332 ه.ق برابر با 1288ه‍. ش به اراك وارد شد، از حوزه هاي علوم ديني پر رونق خبري نبود، اما با ورود حاج شيخ در مدتي اندك، آوازه مكتبش به بسياري از شهرهاي ايران رسيد. ديري نپاييد كه شيفتگان دانش از سراسر كشور به سوي اراك رهسپار شدند. به اين ترتيب حوزه علميه اراك به عنوان بزرگترين مجمع علمي ايران شناخته شد. در همين دوران بود كه سيد محمد به همراه برادرش سيد احمد براي ادامه تحصيل از همدان به اراك رفت. در اين سال ها نيز سيد محمد بيشتر از محضر برادرش كسب فيض مي كرد. در سال 1296 ه.ش كه حاج شيخ عبدالكريم براي زيارت به قم آمده بود، با دعوت علماء از جمله آيت الله شيخ محمدتقي بافقي براي ماندن در حوزه قم موافقت كرد، با توجه به مشكلات بسياري كه حوزه علميه قم را تهديد مي كرد؛ حوزه اراك را به قم انتقال داد. با هجرت آيت الله حاج شيخ عبدالكريم به شهر مقدس قم، سيد محمد صادق نيز در سال 1297 ه.ش در 17 سالگي در حالي كه به مدت نُه سال مقدمات و سطح حوزه را از محضر پدر و برادرش در نجف، همدان و اراك فراگرفته بود، مانند ديگر طلاب و فضلا به قم عزيمت كرد.

    وي پس از ورود به قم در مدرسه فيضيه و دارالشفاء ساكن شد و در روزهاي آغازين  ورود با حاج آقا روح الله آشنا و پس از مدتي هم بحث و هم حجره ايشان گرديد. سيد محمد صادق با توجه به اينكه دروس سطح رادر محضر پدر و برادرش فرا گرفته بود با شروع دروس حوزه در درس خارج فقه و اصول آيات عظام حاج شيخ عبدالكريم حائري،  سيد محمد تقي خوانساري، سيد محمد حجت كوه كمره اي،شركت كرد. همچنين از محضر درس آيت الله العظمي شيخ محمد علي شاه آبادي دروس عرفان، سير و سلوك، حكمت، فلسفه، «مفاتيح الغيب»، «شرح فصوص» و «منازل السائرين» را آموخت. دو سال نيز از درس اخلاق عارف الهي، آيت الله حاج ميرزا جواد آقا ملكي تبريزي بهره مند شد. آيت الله لواساني در طول نُه سال اقامت خود در قم بيشتر اين دروس را با حاج آقا روح الله مباحثه كرد. وي  به شوق زيارت بارگاه امام علي (ع)، تجديد ميثاق با جد بزرگوارش و استفاده بيشتر از علماي آن حوزه، در سال 1304 ه.ش رهسپار عراق شد و از مكتب درسي استادان بزرگي همچون، آيت الله حاج ميرزا ابوالحسن مشكيني و آيت الله سيد ضياءالدين عراقي عالم بزرگ علم اصول و فقه استفاده كرد و پس از مدتي به دليل كسالت و به امر پدر به قم بازگشت.

    آيت الله لواساني در نتيجه سال ها تحقيق و فعاليت هاي علمي در 32 سالگي به مدارج عاليه اجتهاد دست يافت.  ايشان مدتي نيز درمشهد دروس فقه و اصول و حكمت را از محضر آيت الله حسين قمي، خارج فقه واصول و تفسير را نزد آيت الله حاج شيخ مرتضي آشتياني و آيت الله ميرزا محمد آقازاده كفائي فرا گرفت. وي در سال 1314 ه.ش  به دليل توطئه هاي گوناگوني مانند اعلام كشف حجاب، به گلوله بستن مردم در مسجد گوهر شاد،، تبعيد علماء و بزرگان مشهد، مصوبه هاي متحدالشكل كردن لباس، لزوم جواز پروانه، گواهينامه و تفتيش و رسيدگي به امور روحانيان و دهها مورد ديگر كه از سوي رضا خان عليه حوزه هاي علميه، به ويژه حوزه قم انجام مي گرفت؛ از طرف آيات ثلاث عظام، سيد محمد حجت، سيد محمد تقي خوانساري و سيد صدر الدين صدر، به توليت مدارس فيضيه، دار الشفاء و عبدالله خان منصوب شد. اين  سه حوزه در طول شش سال مديريت ايشان به بهترين وجه اداره شد و در روزگاري كه طلاب حق پوشيدن لباس روحاني را نداشتند، زير نظر بزرگان، ضمن حل و فصل امور طلاب به تدريس دروس سطح حوزه پرداخت و تا سال 1320 ه.ش مشغول اين امر مهم بود. آيت الله لواساني در سال 1321 ه.ش براي نشر معارف الهي رهسپار تهران شد و در مسجد مدرسه ميرزا ابوالحسن معمار به اقامه جماعت و خدمات ديني پرداخت. با اين حال، همچنان با امام كه در قم بود، ارتباط نزديك داشت.

    در سال 1341 ه.ش كه حضرت امام براي ديدار با آيت الله لواساني به تهران آمده بود، موضوع لايحه انجمنهاي ايالتي و ولايتي مطرح شد. امام اولين مرجع تقليد جهان اسلام بود كه به مخالفت با آن لايحه برخاست. پس از سخنراني تاريخي امام در مدرسه فيضيه در سال 42، رژيم پهلوي امام را دستگير و به تهران منتقل كرد.

    «امام پس از آزادي خواستار ملاقات با آيت الله لواساني شد و از همين تاريخ، امام وكالت تام الاختياري را در تهران به ايشان واگذار كرد.،

    مساعدت هاي فكري و مالي به خانواده هاي زندانيان و تبعيدي ها، تقويت نيروها و توجه آحاد مردم به ايشان، ارتباط نزديك وي با امام در نجف و وكالت تام الاختياري امام، سبب حساسيت ويژه رژيم پهلوي به او و متعاقب آن فشارهاي مختلفي بود كه به ايشان مي آوردند. با اين همه آيت الله لواساني همچنان به مسئوليت هاي خود ادامه مي داد، تا اينكه رژيم در بهمن 1351 ه.ش ايشان را در 71 سالگي دستگير و به زندان انفرادي كميته شهرباني تهران انتقال داد، ولي پس از مدتي با وساطت مراجع عظام از زندان آزاد شد. وي پس از آزادي به دليل استمرار مبارزه براي دومين بار در سال 1353، دستگير و به مدت سه سال به «هشت پر» طالش تبعيد شد.

    آيت الله لواساني به دليل نامناسب بودن هوا در هشت پر دچار بيماري شد. از اين رو به تهران منتقل شد و شش ماه تحت درمان قرار گرفت. سپس چون حاضر به دست از برداشتن از حمايت امام نبود، دوباره به تبعيدگاهش بازگردانده شد. آيت الله لواساني در سال 1357 در 77 سالگي پس از زيارت عتبات عاليات براي تجديد ديار با امام، عازم فرانسه شد و پس از تبادل انديشه پيرامون حكومت اسلامي و آينده ايران پيش از امام به ايران بازگشت. وي پس از ورود امام به ايران اسلامي بي هيچ نام و عنواني در كنار امام قرار گرفت و در طول ده سال پس از پيروزي انقلاب نيز تا آخرين لحظه با امام همراه بود.

    با اينكه او نماينده تام الاختيار حضرت امام بود، هرگز از زندگي زاهدانه اش دست نكشيد و تا آخر عمر در همان منزل كه نزديك پنجاه سال پيش خريده بود، زندگي كرد. او با خداي خود عهد كرده بود چون محرومان و پا برهنه ها زندگي كند.

    با نگرش اجمالي به ديدگاه هاي امام، آيت الله خامنه اي، يادگام امام سيد احمدخميني، فرزندان و نزديكان آيت الله لواساني، مي توان به ويژگي هاي اين مرد الهي پي برد كه از جمله آن، عمل به تكليف ،ساده زيستي، انجام فرائض در اول وقت، تقيّد به نماز شب، خلوص در زندگي، سعي در حل مشكلات مردم، صله رحم، تواضع و فروتني، قرائت چند نوبت قرآن در روز، شهامتِ دفاع از حق، سلام  كردن به كوچك و بزرگ، حسن خُلق در زندگي با همسر و فرزندان و مردم، احترام به بندگان خدا، شنيدن نظر ديگران است.

    آيت الله لواساني پيش از رحلت امام در بيمارستان بار ديگر با دوست ديرين خود ملاقات كرد. ارتحال امام اثر عميقي بر روح آن عزيز مي گذارد و سرانجام پس از يك دوران بيماري نسبتا طولاني، شانزده ماه پس از ارتحال امام در هشتم مهر 1369 در 89 سالگي به ملكوت اعلي پيوست. پيكر مطهرش با حضور هزاران نفر از مردم عزادار تهران در ميان حزن و اندوه امت حزب الله از مسجد ايشان تشييع و به قم منتقل و در جوار حرم حضرت فاطمه معصومه به خاك سپرده شد.