• سيد محمود طالقاني

  • نام پدر :سيد ابوالحسن

    شهر محل سکونت :تهران

    درجه علمی :اجتهاد

    مذهب : شيعه

    ملیت : ايراني

    تخصص :

  • مقدمات
    سيد ابوالحسن علايي طالقاني
    سطح
    خارج فقه و اصول
    سيد محمد حجت كوه كمري
    سيد محمد تقي خوانساري
    تدريس
    در مدرسه سپهسالار)


  • آثار مرتبط:
  • نماينده مجلس خبرگان رهبري از سوي مردم تهران سال 58
    عضويت در شوراي انقلاب
    استاد حوزه
    امام جمعه موقت تهران)

    فعاليتها:
    مبارزه عليه طاغوت
    تشكيل كانون اسلام
    انتشار مجله دانش آموز
    همكاري با گروه هاي مبارز
    امامت جماعت
    فعاليت هاي فرهنگي و سياسي در مسجد هدايت (پايگاه مبارزان)
    همكاري و حمايت گروه هاي مختلف مبارز (جبهه ملي، فدائيان اسلام)
    پيوستن به نهضت مقاومت ملي
    شركت در كنگره اسلامي دارالتقريب قاهره
    سفر به فلسطين و شركت در برنامه مؤتر الاسلاميه
    تأسيس نهضت آزادي
    شركت در قيام 15 خرداد 1342
    سازماندهي و راه اندازي راهپيمايي ميليوني تاسوعا و عاشورا
    عضويت در شوراي انقلاب)
  • . پرتوي از نهج البلاغه
    2. آزادي و استبداد
    3. مرجعيت و فتوا
    4. درسي از قرآن
    5. اسلام و مالكيت
    6. به سوي خدا
  • اساتيد
  • سيد محمد حجت كوه كمري
    سيد محمد تقي خوانساري
    سيد ابوالحسن علايي طالقاني

  • سيد محمود طالقاني از علما، مفسران و فعالان سياسي ايران، فرزند عالم وارسته آيت الله سيد ابوالحسن علمايي طالقاني در سال 1290 ه‍. ش برابر با  چهارم ربيع الاول 1329 ه‍. ق در خانواده اي اهل علم و فضل در روستاي گليرد طالقان به دنيا آمد. سيد محمود خواندن و نوشتن را در زادگاهش آموخت و مقدمات علوم را نزد پدرش فرا گرفت. سپس مقارن با دوران ديكتاتوري رضاخان و اقدامات ضد اسلامي او همراه خانواده اش عازم تهران شد. سپس براي ادامه تحصيل وارد حوزه علميه قم شد و از محضر اساتيد بزرگي چون آيت الله سيد محمد حجت و آيت الله سيد احمد خوانساري بهره هاي فراوان برد. پس از آن راهي نجف اشرف شد و مدتي بعد به قم بازگشت. آيت الله طالقاني در سال 1318 پس از سال ها تحصيل در قم با كسب اجازه اجتهاد از آيت الله شيخ عبدالكريم حائري يزدي راهي تهران شد و مدرسه سپهسالار به آموزش علوم اسلامي و تفسير قرآن پرداخت. ايشان در همان دوران، در دفاع از خانمي با حجاب در تهران، با مأموران رضاخان درگير و به جرم اهانت به مقامات بلندپايه كشوري بازداشت و به شش ماه زندان محكوم شد. آيت الله طالقاني در سال 1320 به منظور جلب جوانان و دانشگاهيان و آشنايي با معارف اسلامي ضمن تأسيس كانون اسلام در تهران، به انتشار مجله «دانش آموز ارگان كانون اسلام» همت گماشت. وي همزمان در انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه تهران و انجمن اسلامي مهندسين كه در همين سال ها تشكيل شده بود، فعالانه شركت كرد. آيت الله طالقاني پس از واقعه آذربايجان در سال 1325 براي تهيه گزارشي از اوضاع منطقه عازم آن ديار شد. ايشان در نهضت ملي شدن صنعت نفت تلاش هاي فراوان نمود و با آيت الله سيد ابوالقاسم كاشاني روابط صميمانه اي داشت. وي در انتخابات دوره هفدهم مجلس شوراي ملي از سوي مردم مازندران انتخاب شد ولي به دليل ابطال انتخابات در برخي از حوزه ها توسط دولت، به مجلس راه نيافت. پس از كودتاي 28 مرداد 1332 جمعي از فعالان ملي و مذهبي، مخفيانه نهضت مقاومت ملي را تشكيل دادند كه آيت الله طالقاني نيز از جمله آنان بود. ايشان در  سال 1334 پس از ترور حسين علا، نخست وزير وقت توسط فدائيان اسلام به اتهام پناه دادن به نواب صفوي و دوستانش دستگير و مدتي بازداشت شد. دو سال بعد ساواك با يورش به مراكز نهضت ملي در شهرهاي مختلف ايران، بسياري از اعضاي فعال آن از جمله آيت الله طالقاني را دستگير و زنداني كرد. در سال 1339، در خلال انتخابات مجلس شوراي ملي رژيم شاه جلسات و فعاليت هاي ايشان را در مسجد هدايت تعطيل كرد؛ زيرا اين جلسات كه با حضور متفكران و منتقدان رژيم تشكيل مي شد مسجد را به پايگاهي قدرتمند براي مبارزه با رژيم و فعاليت هاي استبدادي و خفقان آور آن تبديل كرده بود. پس از تعطيلي مسجد اين جلسات به صورت سيار در تهران، كرج و گاهي طالقان برگزار مي شد. آيت الله طالقاني در سال 1340 همراه گروهي از فعالان مذهبي، «جمعيت نهضت آزادي ايران» را تشكيل داد. وي سال بعد در پي اعتراض به رفراندوم شاه دستگير و زنداني شد. نهضت آزادي ايران پس از واقعه پانزده خرداد 1342، اعلاميه شديداللحني با عنوان «ديكتاتور خون مي ريزد» منتشر ساخت. رژيم شاه كه آيت الله طالقاني را مسبب اصلي اين اعلاميه مي دانست، وي را دستگير و در دادگاه نظامي به ده سال زندان محكوم كرد. ايشان با تشكيل كلاس هاي تفسير قرآن، نهج البلاغه و تاريخ اسلام زندان قصر را به دانشگاه زندانيان سياسي تبديل كرد. تدوين چند جلد تفسير با نام «پرتوي از قرآن» و تكميل كتاب «اسلام و مالكيت» حاصل همان سال هاست. سرانجام ايشان در سال 1364بر اثر فشار افكار عمومي آزاد شد. آيت الله طالقاني در جريان مبارزاتش عليه رژيم در سال 1349 در خطبه نماز عيد فطر به مسئله فلسطين پرداخت و خواهان جمع آوري فطريه براي مردم فلسطين شد. در مهر همان سال با برگزاري مجلس يادبود در مسجد هدايت به مناسبت درگذشت جمال عبدالناصر رهبر مصر و از مبارزان بزرگ صهيونيسم، رژيم را غافلگير كرد. پس از اين واقعه، رژيم از برگزاري نماز عيد فطر به امامت ايشان جلوگيري كرد و منزلش به مدت يك ماه در محاصره مأموران حكومت درآمد. سپس در دادگاه نظامي محاكمه و به سه سال تبعيد در زابل محكوم شد كه اين حكم به يك سال و نيم تبعيد در بافق كرمان تبديل شد. اين فقيه فرزانه پس از سپري كردن دوران تبعيد در سال 52 آزاد شد و  از آن پس، از اقامه نماز جماعت و ايراد سخنراني منع شد. با اوج گيري انقلاب اسلامي، رژيم شاه به منظور فريب افكار عمومي زندانيان سياسي را به تدريج آزاد مي كرد. از اين رو، آيت الله طالقاني در هشتم آبان 1357 با استقبال مردم انقلابي از زندان قصر آزاد شد. منزل ايشان از بدو آزادي تا ورود امام خميني  به تهران، مهمترين كانون انقلاب بود و بسياري از برنامه ها و سازماندهي هاي سياسي ضد رژيم در آنجا شكل مي گرفت. آيت الله طالقاني براي درهم شكستن حكومت نظامي و اعلان قدرت مردم به جهانيان در روزهاي تاسوعا و عاشوراي سال 1357 ملت مسلمان ايران را به راهپيمايي همگاني فراخواند. روز دهم بهمن همان سال طي پيامي به پرسنل ارتش، از آنان خواست تا به صفوف انقلابي مردم بپيوندند. نخستين نماز جمعه پس از پيروزي انقلاب اسلامي در پنجم مرداد سال 1358 در دانشگاه تهران توسط آن بزرگوار برپا شد. ايشان در اولين انتخابات كشور كه به منظور بررسي پيش نويس قانون اساس جمهوري اسلامي برگزار شد، نماينده اول مردم تهران در مجلس خبرگان گرديد. وي بسيار مورد اعتماد امام خميني  بود و از سوي ايشان به عنوان يكي از اعضاي اصلي شوراي انقلاب اسلامي در آخرين ماههاي پيروزي انقلاب انتخاب شد.  آيت الله سيد محمود طالقاني پس از پيروزي انقلاب اسلامي تا آخرين روز زندگي در راه خدمت به اسلام، انقلاب و ملت ايران لحظه اي از پا ننشست و سرانجام پس از عمري مجاهدت در 19شهريور 1358 در تهران دارفاني را وداع گفت.