• عبدالرحمان حيدري ايلامي

  • نام پدر :بابا

    شهر محل سکونت :ايلام

    درجه علمی :اجتهاد

    مذهب : تشيع

    ملیت : ايراني

    تخصص :

  • تحصيلات حوزوى:
    مقدمات و سطح:
    آيت اللّه سعيد تنكابنى؛
    آيت اللّه جعفر رشتى؛
    آيت اللّه محمد حسين مازندرانى؛
    آيت اللّه يوسف بيارجمندى؛
    آيت اللّه آيت اللّه معرفت؛
    توضيح: وى سطح و مقدمات را در مدّت 2 سال در كربلا و سامرا از استادان ياد شده فراگرفته است.
    خارج فقه و اصول:
    آيت اللّه مجتبى لنكرانى، فقه، مدرسه ميرزاى شيرازى، سامرا؛
    آيت اللّه مجتبى لنكرانى، اصول، مدرسه ميرزاى شيرازى، سامرا؛
    آيت اللّه عبدالرسول اصفهانى، فقه، مدرسه ميرزا شيرازى، سامرا؛
    آيت اللّه عبدالرسول اصفهانى، اصول، مدرسه ميرزاى شيرازى، سامرا؛
    آيت اللّه عبدالّله اصفهانى، فقه، مدرسه ميرزاى شيرازى، سامرا؛
    آيت اللّه عبداللّه اصفهانى، اصول، مدرسه ميرزاى شيرازى، سامرا؛
    آيت اللّه العظمى سيد محسن حكيم، نجف اشرف؛
    آيت اللّه العظمى سيد ابوالقاسم خويى، نجف اشرف؛
    آيت اللّه العظمى حاج سيد محمود شاهرودى، نجف اشرف؛
    آيت اللّه آقا ميرزا باقر زنجانى، نجف اشرف؛
    آيت اللّه شيخ حسين حلّى، نجف اشرف؛
    آيت اللّه العظمى سيد روح اللّه خمينى، فقه، نجف اشرف؛
    آيت اللّه العظمى سيد روح اللّه خمينى، اصول، نجف اشرف؛
    آيت اللّه العظمى سيد روح اللّه خمينى، فقه، ولايت فقيه، نجف اشرف.
    تفسير:
    تفسير، نجف اشرف.
    كلام و فلسفه:
    كلام، نجف اشرف؛
    فلسفه، نجف اشرف.
    عرفان:
    عرفان، نجف اشرف.)
  • آيت اللّه بهاءالدينى در جمع مردم ايلام: «بايد او را در قبرستان ايلام دفن مى كرديد تا خدا به يمن وجود او، عذاب را از قبرستان شما دور كند».
    حضرت امام خمينى هنگام شنيدن خبر بيمارى معظم له: «دوستان ما يكى يكى مى روند».
    آيت اللّه معرفت: «عبادت ايشان در حوزه علميه كربلا نمونه بود و همه، ايشان را به پاكى و تعبد مى شناختند و چنان گرم تحصيل بودند كه حتّى يك لحظه را تلف نمى كردند».


    آثار مرتبط:
  • 1 ـ مدرس حوزه علميه، قم؛
    2 ـ مدرس حوزه علميه، ايلام؛
    3 ـ عضو هيأت استفتاء برخى مراجع تقليد؛
    4 ـ مسئول جذب و هدايت كمكهاى مردمى به جبهه هاى جنگ تحميلى، ايلام؛
    5 ـ نماينده مجلس خبرگان، 2 دوره، ايلام؛
    6 ـ نماينده تام الاختيار امام خمينى در استان ايلام؛
    7 ـ بنيان گذار مدرسه علميه باقريه. )

    فعاليتها:
    1 ـ خنثى كردن تبليغات بهائيت، ايلام؛
    2 ـ دعوت و اعزام روحانيون براى تبليغ به مناطق گوناگون استان ايلام؛
    3 ـ بنا نهادن مدرسه علميه باقريه، ايلام؛
    4 ـ بنا نهادن بيش از 80 حسينيه و مسجد، ايلام؛
    5 ـ تشكيل كلاس هاى تابستانى قرآنى و احكام، ايلام؛
    6 ـ تشويق مردم به برگزارى مراسم مذهبى؛
    7 ـ ترك كردن اعتراض آميز شهر ايلام هنگام ورود محمد رضا پهلوى به آن جا؛
    8 ـ تشكيل دادگاه عدل الهى براى رسيدگى به شكايت هاى مردم، پيش از انقلاب، ايلام؛
    9 ـ اجراى علنى حدود الهى براى رسيدگى به شكايت هاى مردم، پيش از انقلاب، ايلام؛
    10 ـ تشكيل ستادهاى مقاومت، پيش از انقلاب، ايلام؛
    11 ـ گفت گوى محرمانه با كارمندان دولت و نيروهاى نظامى و انتظامى براى پيوستن آنان به انقلاب، ايلام؛
    12 ـ روشن كردن آتش بر قلّه ها و تپه هاى منطقه در شب هاى انقلاب براى ايجاد رعب در دل نيروهاى رژيم؛
    13 ـ تهديد ساواك مبنى بر دستگيرى طلاب اعزامى؛
    14 ـ پيش گيرى از تخريب ساختمان هاى دولتى و ادارى، هنگام پيروزى انقلاب؛
    15 ـ پيش گيرى از غارت اموال بيت المال و اسلحه پادگان ها و پاسگاه ها؛
    16 ـ هماهنگى با شهيد بهشتى در تشكيل شوراى انقلاب و اداره استان ايلام؛
    17 ـ مبارزه با ابتذال و التقاط فكرى؛
    18 ـ نابود كردن جايگاه هاى فروش نشريات ضدانقلاب و...؛
    19 ـ مبارزه با خانه هاى تيمى ضد انقلاب؛
    20 ـ پيش گيرى از سخنرانى سران كومله و دمكرات؛
    21 ـ اعزام جوانان ايلام به كردستان براى كمك رسانى به نيروهاى شهيد چمران؛
    22 ـ موضع گيرى صريح و قاطع در برابر جريان بنى صدر؛
    23 ـ تشكيل گروه ويژه براى سركشى و ديده بانى در مرز عراق؛
    24 ـ بازديد هميشگى از پاسگاه هاى مرزى؛
    25 ـ صدور فرمان تشكيل خط پدافندى در تنگه «گنجانچم»؛
    26 ـ فرمان تشكيل بسيج مردمى و عشايرى؛
    27 ـ تشكيل گروه ويژه براى مسلح كردن عشاير؛
    28 ـ فرماندهى ستاد جذب و هدايت كمكهاى مردمى براى پشتيبانى از جبهه هاى جنگ؛
    29 ـ تشكيل ستاد مركزى براى كمك به مردم جنگ زده؛
    30 ـ فرماندهى عميلات پيروزمند فتح «ميمك» با هم آهنگى ارتش و عشاير؛
    31 ـ ارسال گزارش هاى فعاليتهاى انقلابى در استان ايلام به محضر امام خمينى؛
    32 ـ شركت در عميليات فتح المبين، محرم، عاشورا، بيت المقدس و آزادسازى خرمشهر؛
    35 ـ امام جماعت مسجد ابوسيفين، 2 سال، بغداد.)
  • اساتيد

  • آيت اللّه حاج شيخ عبدالرحمان حيدرى ايلامى در سال 1304 ه.ش در خانواده ای روحانی در شهرستان ايلام، چشم به جهان گشود. پدرش از روحانيون سرشناس ايلام بود.عبدالرحمان پس از فراگيرى تحصيلات جديد، آموزگارى پيشه كرد. چندى بعد در عالم رؤيا به محضر امامان معصوم عليهم السلام شرفياب شد و در پى آن به تحصيل علوم دينى روى آورد. از اين رو، براى بهره گيرى از حوزه علميه عراق، به كربلا رفت و از محضر استادانى هم چون حضرات آيات: سعيد تنكابنى، جعفر رشتى، محمد حسين مازندرانى، يوسف بيار جمندى و آيت اللّه على معرفت رحمة اللّه عليهم كسب فيض كرد. وى در مدت 2 سال، جامع المقدمات را تا پايان شرح لمعه فراگرفت. آن گاه پس از رحلت آيت اللّه سيد ابوالحسن اصفهانى، به سامرا رفت و به مدّت 8 سال، افزون بر تحصيل رسائل و مكاسب، در درس خارج فقه و اصول حضرات آيات: حاج شيخ مجتبى لنكرانى، حاج شيخ عبدالرسول اصفهانى و حاج شيخ عبداللّه اصفهانى رحمة اللّه عليهم شركت جست. سپس به شوق فراگيرى بيشتر علوم دينى، ره سپار حوزه علميه نجف اشرف شد و از خرمن دانش بزرگانى هم چون آيات عظام: سيد محسن حكيم، سيدابوالقاسم موسوى خويى، حاج سيد محمود شاهرودى، آقا ميرزا باقر زنجانى و شيخ حسين حلّى خوشه چيد. با تبعيد امام خمينى به نجف اشرف، در درس خارج فقه و اصول و ولايت فقيه ايشان حاضر شد و پس از سال ها تلاش علمى، به درجه عالى اجتهاد دست يافت.در پى درخواست كُردهاى فيلى مقيم بغداد در سال 1350 ه….ش براى ارشاد و تبليغ در مسجد ابوسيفين به آن جا رفت. رژيم عراق پس از 2 سال، وى را دستگير و از طريق مرز بصره، از عراق اخراج كرد. وى نيز به ناچار به قم رفت و نزديك به 2 سال در آن جا به تدريس فقه و اصول پرداخت. با اين حال، در سال 1354 ه.ش بنابر درخواست مردم و روحانيت ايلام، به زادگاه خويش بازگشت و براى مبارزه با مفاسد اجتماعى، به جمع آورى بلندگوهاى پخش كننده موسيقى مبتذل در ميادين شهر دست پرداخت و به خنثى كردن تبليغات بهائيت پرداخت. وی با بنيان نهادن مدرسه علميه باقريه، حسينيه ها و مسجدهاى بى شمار، شاگردان برجسته اى را پرورش داد كه اكنون در مراكز گوناگون علمى مشغول فعاليت هستند.با آغاز نهضت اسلامى مردم ايران به رهبرى امام خمينى، آیت الله حیدری از هر فرصتى براى آشنا ساختن قشرهاى گوناگون با جامعه بهره مى برد. به همين دليل، با در پيش گرفتن روش پدرانه و گفت گوى محرمانه با كارمندان دولت و نيروى نظامى و انتظامى، مبادرت به تشكيل هسته هاى مقاومت نمود. هم زمان با آن نیز،  براى نفوذ بر سودجويان و ضد انقلاب، و بسترسازى براى تشكيل دادگاه عدل اسلامى، حدود الهى را در برابر ديدگان مردم اجرا مى كرد. همين فعاليت ها، وى را به رهبر مذهبى پرنفوذى تبديل كرده بود. با پيروزى انقلاب اسلامى و آغاز جنگ تحميلى، به تشكيل ستاد «جذب و هدايت كمك هاى مردمى» پرداخت. هم چنين براى كمك رساندن به نيروهاى شهيد چمران در كردستان، جوانان داوطلب ايلام را به آن جا فرستاد. خود نيز با حضور در مناطق حسّاس جنگى، به رزمندگان و بسيجيان، روحيه مى بخشيد. وى دوبار نيز نمايندگى مردم ايلام را در مجلس خبرگان بر عهده داشت. پس از مدّتى از اقامت او در ایلام، كسانى كه از عملكرد قاطع آيت اللّه حيدرى ايلامى در برابر گروه هاى انحرافى خشنود نبودند، براى كنارزدن ايشان از صحنه هاى سياست، به غوغا سالارى پرداختند. با اين حال، وى كه حفظ وحدت ميان نيروهاى وفادار به نظام را از هر چيزى واجب تر مى دانست، با چشم پوشيدن از حق خويش براى پاسخ گويى به اين رفتارها، ايلام را ترك كرد و براى تدريس و تحقيق به شهر مقدس قم رفت. در اين ميان، امام خمينى كه از مراتب بالاى زهد و تقوا و موضع گيرى هاى خدا محورانه وى آگاه بود، با صدور حكمى ديگر، ايشان را به استان ايلام باز گرداند. بدين ترتيب، نقشه هاى ضد انقلاب نقش بر آب گرديد و ايشان تلاش هاى خود را براى گسترش فرهنگ ناب اسلامى، رسيدگى به اختلاف هاى مردم و دستگيرى از مستمدان پى گرفت.آن مرد سنگر و محراب، سرانجام در 11 دى ماه 1365 ه.ش پس از سپرى كردن دوران سخت بيمارى، دنيا را بدرود گفت. پس از تشييع باشكوه مردم ايلام و قم و حضور نمايندگان بيت امام و رياست جمهورى، در صحن مطهر حضرت فاطمه معصومه (س) در قم به خاك سپرده شد.