• سيد علي قاضي طباطبايي

  • نام پدر :سيد باقر

    شهر محل سکونت :----

    درجه علمی :اجتهاد

    مذهب : تشيع

    ملیت : ايراني

    تخصص :

  • مقدمات
    سيد حسين قاضي طباطبايي (پدر)
    ميرزا موسي تبريزي
    ميرزا محمدعلي قراچه‌داغي
    ادبيات عرب و فارسي ميرزا محمدتقي تبريزي
    سطح
    ـــــــــ
    خارج فقه و اصول
    آخوند ملا محمدكاظم خراساني
    شيخ فتح‌الله شريعت اصفهاني
    شيخ محمد مامقاني
    فاضل شربياني
    ميرزا حسين خليلي
    اخلاق و عرفان
    شيخ محمد بهاري
    سيد احمد كربلايي)


  • آثار مرتبط:
  • استاد حوزه
    مرجع)

    فعاليتها:
    تدريس علوم ديني
    ارشاد و تبليغ احكام و آيين اسلام)
  • 1.تعليقه بر كتاب ارشاد مفيد
    2.تفسير بخشي از قرآن
    3.نامه‌ها و دستورالعمل‌هاي عرفاني
    4.اشعار و سروده‌هايي در مدح اهل‌بيت(ع)
  • اساتيد
  • آخوند خراساني
    شيخ محمد بهاري
    شيخ محمد مامقاني
    ميرزا حسين خليلي
    سيد احمد كربلايي
    سيد حسين قاضي طباطبايي
    شيخ فتح‌الله شريعت اصفهاني
    ميرزا محمدتقي تبريزي
    ميرزا محمدعلي قراچه‌داغي
    ميرزا موسي تبريزي

  • آيت‌الله سيد علي قاضي طباطبايي استاد بزرگ اخلاق و عرفان، در سال 1242 خورشيدي برابر با 1282 هـ .ق در بيت دانش و فضيلت در تبريز ديده به جهان گشود. پدرش آيت‌الله سيد حسين قاضي از شاگردان سرشناس ميرزاي شيرازي بود.آيت‌الله قاضي از هوش سرشاري برخوردار بود. او نخست دروس رايج در مكتب‌خانه را فرا گرفت. سپس وارد حوزه علميه تبريز شد و دروس مقدماتي را در محضر حضرات آيات: سيد حسين قاضي (پدر)، ميرزا موسي تبريزي، ميرزا محمدعلي قراچه‌داغي و ميرزا محمدتقي تبريزي آموخت. با گذشت زمان احساس كرد روح تشنه‌اش سيراب نگشته و همين احساس عطش و شوق به تحصيل و تهذيب، وي را بر آن داشت تا بار سفر بسته و راهي نجف‌اشرف، بزرگ‌ترين مركز علمي شيعه آن زمان شود.سيد علي قاضي، به نقش استاد و تأثير سازنده آن در تعالي و رشد شاگرد، بسيار اهميت مي‌داد. براساس اعتقاد، وي در پي يافتن اساتيد شايسته و كامل به نجف رفت و با عنايت جدش اميرالمؤمنين(ع)، و با جديت تمام در محضر اساتيد بزرگي همچون آيات عظام: آخوند خراساني، شيخ فتح‌الله شريعت اصفهاني، شيخ محمد مامقاني، فاضل شربياني، ميرزا حسين خليلي، شيخ محمد بهاري و سيد احمد كربلايي سالياني چند زانوي ادب بر زمين زد و به مدارج عالي علم و تقوا رسيد. آيت‌الله سيد علي قاضي، بزرگ‌مردي جامع در علم و كمالات معنوي بود. ايشان در سنين جواني در 27 سالگي به درجه اجتهاد نائل شد. او چهل هزار لغت عرب را حفظ بود و شعر عربي را چنان مي‌سرود كه عرب‌ها از تشخيص آنكه سراينده آن، عرب‌زبان بوده يا عجم، عاجز مي‌ماندند. آيت‌الله سيد علي قاضي، سرشار از اسرار الهي بود. وي در پرورش شاگردان و تربيت نفوس، بسيار موفق بود. بسياري از بزرگان به يمن انفاس قدسي ايشان، صاحب كمالات و مقامات معنوي شدند. جاذبه معنوي و روحاني آن استاد الهي، به گونه‌اي بود كه هر انسان قابل و مستعد را مجذوب مي‌ساخت. از ديگر ويژگي‌هاي آن مرد الهي، تواضع و فروتني بود. آيت‌الله سيد علي قاضي زندگي را با فقر به سر برد. حتي در مواقعي توان پرداخت اجاره‌خانه را نيز نداشت. آيت‌الله قاضي، اعجوبه زمان و داراي كشف و كرامات فراواني بود. آيت‌الله سيد علي قاضي سرانجام، پس از سال‌ها تلاش و مجاهدت و كسب مقام والاي عبوديت و عرفان در سال 1326 خورشيدي برابر با 4 ربيع‌الاول 1366 هـ .ق به ملكوت اعلي پيوست و در وادي‌السلام نجف به خاك سپرده شد.