• سيدمهدي روحاني

  • نام پدر :سيد ابوالحسن

    شهر محل سکونت :قم

    درجه علمی :اجتهاد

    مذهب : تشيع

    ملیت : ايراني

    تخصص :

  • تحصيلات حوزوي:
    مقدمات:
    سيد ابوالحسن روحاني، صرف و نحو، قم؛
    شيخ عبدالرزاق قائني، سيوطي، قم؛
    شيخ علي دبيري، قم.
    سطح:
    شيخ عبدالرزاق قائني، قم؛
    سيد مرتضي علوي فريدوني، قم؛
    شيخ جعفر صبوري، قم؛
    سيد يحيي مدرس يزدي، مكاسب، 1362 هـ . ق، 1 سال، نجف اشرف؛
    ميرزا حسن يزدي، رسائل، 1362 هـ . ق، 1 سال، نجف اشرف؛
    ميرزا باقر زنجاني، كفايه، 1362 هـ . ق، 1 سال، نجف اشرف؛
    امام خميني، رسائل، مكاسب، فرائد، 1363 هـ . ق، قم؛
    ميرزا هاشم آملي، كفايه، قم؛
    ا ميرزا محمد علي اديب تهراني، مطول، قم؛
    آقا ضياء كاشاني، جامعه، قم؛
    سيد محمد رضا گلپايگاني، كفايه، قم.
    خارج فقه و اصول:
    سيد حسين بروجردي، فقه و اصول، 1365 هـ . ق، قم؛
    آ سيد محمد حجت كوه كمره اي حجت، اصول، 3 سال، قم؛
    سيد محمد محقق داماد، قم؛
    سيد احمد خوانساري، قم؛
    سيد شهاب الدين مرعشي نجفي، فقه، قم.
    فلسفه:
    علامه سيد محمد حسين طباطبايي، منظومه و اسفار، 4 سال قم، مدرسه حجتيه.)
  • 1 ـ حضرت آيت الله خامنه اي «ايشان فقيه و متكلّمي سرآمد و يكي از استوانه هاي علم و تقوا در حوزه علميه قم و اسوه پارسايي و صدق و صراحت بودند». (هفته نامه يبعثت، ش 34، ص 2)
    2 ـ آيت الله سيد محمود هاشمي شاهرودي: «محبت اهل بيت در سلوك او نمودار بود و از روي تواضع و بردباري به مردم خدمت كرد». (همان)
    3 ـ آيت الله اكبر هاشمي رفسنجاني: «آيت الله روحاني، عمر خود را صرف نشر و ترويج احكام اهل بيت نمود». (همان)

    آثار مرتبط:
  • 1 ـ استاد حوزه علميه قم؛
    2 ـ عضو جامعه مدرسين حوزه علميه قم، از آغاز تاسيس تا زمان رحلت ايشان ؛
    3 ـ نماينده مجلس خبرگان رهبري، 3 دوره، استان مركزي و قم.)

    فعاليتها:
    1 - تشكيل جلسه هاي هفتگي تفسير قرآن، 50 سال؛
    2 - تبليغ ماه هاي مبارك رمضان، محرم و صفر و شب هاي شنبه، قم؛
    3 ـ امامت جماعت، قم؛
    4 ـ بر عهده گرفتن سر پرستي بسياري از خانواده هاي نيازمند؛
    5 ـ تشكيل جلسه هاي فلسفي و ديني، پيش از انقلاب؛
    6 ـ اعتراض به انجمن هاي ايالتي و ولايتي در همراهي با امام خميني؛
    7 ـ تشكيل جلسه بررسي ماركسيسم و اصول ديالتيك و ارايه بازده بحث ها به نويسندگان و انديشمندان.)
  • كتاب:
    1 ـ احاديث اهل بيت عن طريق السنة؛
    2 ـ تفسير سوره حمد؛
    3 ـ تفسير سوره فجر؛
    4 ـ تاريخ فرق و مذاهب اسلامي، 2 جلد
    مقاله و رساله:
    1 ـ بحوث مع اهل السنة و السلفيه، رساله در مبحث تشيّع و تسنّن، عربي؛
    2 ـ فرقه السلفية و تطوراتها في التاريخ؛ (در همايش علوم انساني در ژاپن به عربي و انگليسي به چاپ رسيد).
    3 ـ الوتر ثلاث ركعات، تعداد نماز وتر؛
    4 ـ النظريات الاصولية و الفقهية، پيشنهاد براي تعيين خط دقيق قبله، مجلة الثقافة الاسلامية، 1406 هـ .ق، دمشق؛
    5 ـ مقاله درباره شيخ بهايي.
    تقريرات:
    1 ـ تقريرات درس آيت الله محقق داماد، فقه، عربي.
    حاشيه:
    1 ـ حاشيه بر جوامع الجامع.
  • اساتيد

  • حضرت آيت الله سيد مهدي روحاني در 23 ذي الحجة سال 1343 هـ . ق برابر با 24 تير 1304 هـ .ش درخانواده اي روحاني و اهل علم و فضل در شهر مقدس قم، ديده به جهان گشود. پدرش، آيت الله حاج سيد ابوالحسن روحاني از شاگردان آيات عظام: سيد ابوالحسن اصفهاني و شيخ عبدالكريم حايري و مادرش، نوه  مرحوم آيت الله سيد فخر الدين سيدي قمي از نوادگان آيت الله العظمي ميرزاي قمي (صاحب قوانين) است.سيد مهدي در دوران نوجواني و اوج استبداد رضا شاهي به فراگيري علوم ديني روي آورد و در محضر پدرش، مقدمات را آموخت. سپس از خرمن دانش حضرات آيات: سيد مرتضي علوي فريدوني و شيخ جعفر صبوري قمي، خوشه چيد.وي در سال 1323 هـ . ش براي ادامه تحصيل به نجف اشرف مهاجرت كرد و بخش مهمي از سطوح اوليه را نزد حضرات آيات: ميرزا حسين يزدي و ميرزا باقر زنجاني فرا گرفت. با ورود آيت الله سيد حسين بروجردي به قم، در درس فقه و اصول ايشان حاضر شد و مباني علمي اش را استوار ساخت. آيت الله روحاني افزون بر تحصيل، به تدريس سطوح عاليه و خارج فقه و اصول به زبان فارسي و عربي روي آورد و بيش از 50 سال به مباحثه فقه و حديث و تفسير با حضرات آيات: علي احمدي ميانجي، سيد موسي شبيري زنجاني واحمد آذري قمي پرداخت.وي با مقارنه و تطبيق كتاب هاي آسماني (تورات وانجيل) با قرآن مجيد، ويژگي هاي مشترك و تفاوت آن ها را با قرآن روشن ساخت. هم چنين، يادداشت هاي بسياري در زمينه شناخت فرقه هاي گوناگون اسلامي فراهم آورد. اين فقيه فرزانه در گردآوري، تحليل و ارزيابي احاديث و روايات اهل تسنن نسبت به فقه شيعه، بسيار كوشيد و پس از مباحثه با آيت الله ميانجي آن را به سبك موضوعي، تبديل كرد.او از نخستين كساني بود كه در حوزه علميه قم، جلسه هاي بررسي ماركسيسم و اصول ديالكتيك را تشكيل داد.آيت الله روحاني، هم زمان با آغاز نهضت اسلامي مردم ايران به رهبري امام خميني هم گام با ايشان در مبارزه مردمي حضور يافت و از هر فرصتي براي گسترش باورهاي اسلامي، بهره مي برد. پس از پيروزي انقلاب اسلامي نيز 3 دوره به عنوان نماينده مردم استان هاي مركزي و قم در مجلس خبرگان برگزيده شد. هم چنين فرزندشان در راه اعتلاي اسلام در جبهه هاي جنگ تحميلي به شهادت رسيده است.آن فقيه پارسا پس از پشت سر نهادن يك دوره بيماري، سرانجام در 3 آذر 1379 هـ . ش برابر با 26 شعبان 1421 هـ .ق در 78 سالگي، چشم از جهان فرو بست. پيكر پاكش در 27 شعبان پس از نماز گزاردن آيت الله محمد تقي بهجت (ره) در حرم مطهر حضرت معصومه(س) به خاك سپرده شد.